കാറിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അമൃത ആശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്നു. പക്ഷേ തന്റെ പിൻഭാഗത്ത് സാർ കയറ്റിവെച്ച ആ ബട്ട് പ്ലഗ് അപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ കാർ കുലുങ്ങുമ്പോഴും അത് ഉള്ളിൽ തട്ടി അമൃതയ്ക്ക് സുഖവും വേദനയും ഒരുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അവൾ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ശ്രീദേവിയുടെ ഭാവം മാറി. വാതിൽ അകത്തുനിന്നും പൂട്ടിയ ശേഷം അമ്മ അമൃതയെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി.
അമ്മ: “നീ മുറിയിൽ പോയി വസ്ത്രം മാറി കുളിച്ചിട്ട് വാ. നിന്റെ ഈ വേഷം കണ്ടാൽ എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുന്നു.”
അമൃത വേഗം തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ച ശേഷം അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. പതുക്കെ തന്റെ സാരിയും കീറിയ ബ്ലൗസും അഴിച്ചുമാറ്റി. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നഗ്നയായി നിന്നപ്പോൾ തന്റെ ദേഹത്ത് സാർ ഉണ്ടാക്കിയ ആ ചുവന്ന പാടുകൾ അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.
പിന്നീട് അവൾ പതുക്കെ തന്റെ പിൻഭാഗത്ത് കൈവെച്ചു. ആ ബട്ട് പ്ലഗ് അവിടെത്തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. അവൾ അത് പതുക്കെ പുറത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അമൃത: (ശീൽക്കാരത്തോടെ) “ആാാഹ്… ഇത് ഇത്രയും നേരം ഉള്ളിലിരുന്നത് കൊണ്ട് വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങലാണ്…”
അവൾ അത് പുറത്തെടുത്ത് കഴുകി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. വിയർപ്പും മദജലവും ഉമിനീരും കലർന്ന തന്റെ ശരീരം കഴുകാനായി അവൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി.
ശ്രീദേവി എന്ന ശ്രീദേവി നായർ ആ ഹാളിന്റെ മൂലയിൽ തളർന്നിരുന്നു. അമൃത ബാത്റൂമിൽ പോയ ആ നിമിഷം അവർ ശരിക്കും ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. മകളുടെ ആ ശീൽക്കാരങ്ങളോ ബട്ട് പ്ലഗിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളോ ഒന്നും ആ പാവം സ്ത്രീ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവർ കണ്ടത് തന്റെ മകൾ ഒരു അധ്യാപകന്റെ പീഡനത്തിന് ഇരയായി എന്ന ഭീകരമായ കാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നു.