Posted by പെട്ടെന്ന് കുറച്ചകലെ ആരോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മു പെട്ടെന്ന് എന്നെ തള്ളി മാറ്റി തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി. അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… മതി… നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകാം. എനിക്ക്… എനിക്ക് വയ്യ… നീ എന്നെ ശരിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ നിലവിളിച്ചു പോകും.”
അവൾ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ച് പാർക്കിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ നടത്തത്തിൽ ഇപ്പോഴും ആ വല്ലാത്തൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. പാർക്കിന് പുറത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അദമ്യമായ കാമവും സ്നേഹവും കലർന്നിരുന്നു.
പാർക്കിലെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, വൈകുന്നേരം നാലുമണിയോടെ ഞങ്ങൾ ലാൽബാഗിന് പുറത്തെത്തി. ബാംഗ്ലൂരിലെ ചൂട് പതുക്കെ കുറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. തിരികെ ഹോട്ടലിലേക്ക് പോകാൻ കുറഞ്ഞത് അരമണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട്. ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് ടാക്സി ബുക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും അമ്മു എന്റെ കൈ തടഞ്ഞു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ, വേണ്ട… നമുക്ക് ബസിൽ പോകാം. ബാംഗ്ലൂരിലെ ഈ തിരക്കിലൂടെ ഒരു ബസ് യാത്ര പോയിട്ട് ഒത്തിരി കാലമായി.”
ഞാൻ: “അമ്മൂ, നിനക്ക് ഭ്രാന്താണോ? ഈ തിരക്കിൽ ബസിൽ തൂങ്ങിപ്പിടിച്ചു പോകണോ? ടാക്സി വരുമല്ലോ, നമുക്ക് സമാധാനമായി പോകാം.”
പക്ഷേ അവൾ കേട്ടില്ല. തൊട്ടടുത്ത സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള ബസ് വരുന്നത് കണ്ടതും അവൾ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ച് ഓടി. ബസിനുള്ളിൽ വലിയ തിരക്കില്ലായിരുന്നു എങ്കിലും സീറ്റുകളെല്ലാം നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആണുങ്ങളുടെ വശത്തുള്ള ഒരു സീറ്റിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ആൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നത് കണ്ട് അമ്മു എന്നെ അവിടെ പിടിച്ചിരുത്തി.