അരുൺ: “നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്.. നിനക്ക് കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാനും എന്നോട് സത്യം പറയാനും ഞാൻ സമയം തരാം. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെങ്കിൽ, അത് പറയാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ ഹാളിലേക്ക് വാ. ഞാൻ അവിടെയുണ്ടാകും. ഞാൻ പോയി രണ്ട് കോഫിയും ടോസ്റ്റും റെഡിയാക്കാം. എന്നിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.”
അരുൺ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അജിത ആ മുറിയിൽ തനിച്ചായി. തന്റെ കള്ളങ്ങളെല്ലാം പൊളിഞ്ഞുവെന്നും, തന്റെ ഭർത്താവ് എല്ലാം അറിഞ്ഞുവെന്നുമുള്ള സത്യം അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ അരുണിന്റെ ആ ശാന്തതയും, ആ കോണ്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിലുണ്ടായ ഒരു ചെറിയ തിളക്കവും അവളെ വല്ലാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി.
അരുൺ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിൽ പോയി രണ്ട് കപ്പ് കോഫിയും കുറച്ച് ടോസ്റ്റും റെഡിയാക്കി. അവൻ സോഫയിലിരുന്ന് ആവി പറക്കുന്ന കോഫി പതുക്കെ കുടിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നു. ഫോൺ വെറുതെ കയ്യിലെടുത്ത് ഗാലറിയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ,
തന്റെ പാവം ഭാര്യ എങ്ങനെയായിരിക്കും മറ്റൊരുവന്റെ വന്യമായ ആവേശത്തിൽ ഉരുകിയിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന ചിന്ത അവനെ വീണ്ടും വേട്ടയാടി. ആ അസൂയയ്ക്കിടയിലും അവളുടെ നഗ്നത വരുൺ ആസ്വദിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ സുഖം പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അകത്ത് ബെഡ്റൂമിൽ അജിത ആകെ തകർന്നിരുന്നു. ചില്ലുകൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തറയിൽ അവൾ നിശ്ചലയായി ഇരുന്നു. ആത്മഹത്യയെക്കുറിച്ച് പോലും ഒരു നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചു പോയി.