Posted by
ഞാൻ: “നിന്നോട് ദേഷ്യമോ? എന്തിനാ ദേഷ്യം? നീ എന്റെ അനിയത്തിയല്ലേ… പിന്നെ ഉറക്കത്തിൽ നീ ചെയ്തതിന് ഞാൻ എന്തിന് ദേഷ്യപ്പെടണം?”
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അത് ആശ്വാസത്തിന്റെയാണോ അതോ അതിലേറെയുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലും വികാരമാണോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ആ മുറിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത പടർന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നും അവളുടെ കാതുകളിൽ ഒരു വന്യമായ സംഗീതം പോലെയാണ് പതിച്ചതെന്ന് അവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി. അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി.
ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… അപ്പോ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ?”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ വല്ലാതെ താഴ്ന്നിരുന്നു. ആ ചുവന്ന നൈറ്റിയിൽ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
ഞാൻ: “എന്താ അമ്മൂ… ചോദിച്ചോ.”
അമ്മു: “ഇത്രയൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്തിട്ടും… ഞാൻ ആ ഷോർട്സ് അഴിച്ചിട്ടും, എല്ലാം ചെയ്തിട്ടും… ഏട്ടൻ എന്താ എന്നെ ഒന്ന് തടയാഞ്ഞത്? ഒന്ന് ഉണർത്താമായിരുന്നില്ലേ? ഞാൻ അബദ്ധത്തിൽ ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് ഏട്ടന് അറിയാമായിരുന്നല്ലോ. എന്നിട്ടും ഏട്ടൻ എന്താ മിണ്ടാതെ കിടന്നു തന്നത്?”
അവളുടെ ആ ചോദ്യം എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വെടിയുണ്ട പോലെയാണ് തറച്ചത്. ഞാൻ വല്ലാതെ കുഴങ്ങിപ്പോയി. മറുപടി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ഞാൻ പരുങ്ങി. എന്റെ ഉള്ളിലെ കള്ളത്തരം അവൾ പിടികൂടിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു ‘ഏട്ടൻ’ എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അവളെ തടയേണ്ടതായിരുന്നു, പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ ‘പുരുഷൻ’ ആ സുഖം ആവോളം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് അവളോട് എങ്ങനെ പറയും?