കാറ്റ് ശക്തമായി വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നഗരത്തിന്റെ വിദൂരമായ ശബ്ദവും രാഹുലിൻറെ ഹൃദയത്തിൻറെ ഭ്രാന്തമായ, പെട്ടെന്നുള്ള സ്പന്ദനവും മാത്രമായിരുന്നു ശബ്ദം. മാത്യുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തോമസിന്റെ ആര്ത്തി പൂണ്ട നോട്ടത്തിലേക്കും തുടർന്ന് ഭാര്യയുടെ ആനന്ദപൂർണ്ണമായ നിഷ്കളങ്കമായ, മനോഹരമായ മുഖത്തിലേക്കും അവൻ നോക്കി.
മാത്യു വീണ്ടും നവ്യയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “മോള് എന്താ ചീട്ട് കളിക്കാൻ കൂടാതെ മാറി ഇരിക്കുന്നത്?” നവ്യ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചീട്ട് കളിച്ചിട്ടില്ല, അത് കൊണ്ട് എനിക്ക് അറിയാത്ത കാര്യം ആണ് ഇത്.” മാത്യു പറഞ്ഞു, “അതിപ്പോ, തുടക്കത്തിൽ ഡോക്ടറിനും കളിക്കാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ തന്നെ അല്ലെ പഠിപ്പിച്ചത്, വേണമെങ്കില് മോളെയും നന്നായിട്ട് കളിക്കാൻ ഞങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാം, മോള് നല്ലോരു കളിക്കാരി ആക്കി ഞങ്ങൾ വാര്ത്ത് എടുക്കാം” അതിലെ ദ്വയാര്ത്ഥം മനസ്സിലാകാതെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് നവ്യ ചോദിച്ചു “വാര്ത്ത് എടുക്കാൻ ഞാൻ എന്താ വീട് വല്ലതും ആണോ?” എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.
മാത്യു വീണ്ടും പറഞ്ഞു, “വാ, ഇവിടെ ഇരിക്കൂ, ഞാൻ പഠിപ്പിച്ച് തരാം.” അവൾ സംശയ ഭാവത്തോടെ രാഹുലിനെ നോക്കി, അവന് അവള്ക്ക് മൗനാനുവാദം നല്കി. നവ്യ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ഒരു കസേര എടുത്ത് മാത്യുവിന്റെ അടുത്ത് ഇടാൻ വേണ്ടി തുനിഞ്ഞു. പക്ഷേ മാത്യുവിന്റെ വാക്കുകൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വന്നു. “കസേര ഒന്നും വേണ്ട, എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നാൽ മതി, അല്ലെങ്കിൽ ഈ തോമസ് അങ്കിൾ ഭയങ്കര കള്ളനാണ്, ഞാൻ മോളെ എന്റെ ചീട്ട് കാണിക്കുമ്പോള് പുള്ളി ഒളിഞ്ഞ് നോക്കും”.