Posted by
ഇനിയും എത്ര കാലങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ടെന്നു പുലമ്പാൻ നിക്കാതെ വന്നു കുടിക്കെന്റെ വണ്ടേ
പൂവിതളുകൾ നനയിച്ചു കൊണ്ടെങ്ങോട്ടാ നീ പറന്നു പോകാൻ കൊതിക്കുന്നെ..
ഈ പൂവിനെ തനിച്ചു വിട്ടു പറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അതുകൊണ്ടല്ലേപിന്നേം പിന്നേം നിന്റെ അരികിൽ തന്നെ വന്നണയുന്നെ.
അയ്യോടാ ആ വെള്ളം മോനങ്ങു വാങ്ങിവെച്ചേക്കു കേട്ടോ..
കൊതിയടങ്ങാത എന്റെ ശാപം നിന്നെ വെറുതേവിടില്ല.
അതുകേട്ടു രേഷ്മ ചിരിയടക്കാൻ ആകാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൊത്തി പൊത്തി ചിരിച്ചോണ്ടിരുന്നു.
രാഹുൽ അവളുടെ തലയിൽ തഴുകി കൊണ്ട് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മെല്ലെ പിച്ചി.
ഹാ പിച്ചല്ലേ
പിന്നെ കളിയാക്കികൊണ്ടിരുന്നാൽ.
കളിയാക്കിയതല്ലടാ.
പിന്നെ.
നിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ചിരിവന്നതാ.
ആഹാ എന്തെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമല്ലേ.
ഹ്മ്മ് ആ ശാപം കൂടെ ഇനി വയ്യേ.
അപ്പൊ.
ഒന്നുമില്ല വാ എഴുനേറ്റെ എന്നിട്ട് മേൽ കഴുകി വരാം. വിയർത്തു നാറുന്നു.
ആരെ.
രണ്ടിനേം.
ഹ്മ്മ് അങ്ങിനെ പറ അല്ലാതെ..
നാൽപതുകാരിയുടെ മനസ്സും ശരീരവും ചെറുപ്പകാരനായ രാഹുലിനോടൊത് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി
സന്തോഷം രാഹുലിനെ വീണ്ടും ഉണർത്തിതുടങ്ങി.
രാഹുൽ അവളുടെ പിറകിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് കാതിനോട് ചുണ്ട് ചേർത്ത് വെച്ചു അവളെ മെല്ലെ മെല്ലെ ഉണർത്തുവാൻ തുടങ്ങി.
രാഹുലിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും രേഷ്മയുടെ ദേഹത്തൂടെ ഒഴുകി നടന്നു.
പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ ദേഹത്തു രാഹുലിന്റെ വികൃതികൾ കൂടിക്കൂടി വന്നു.