എന്തെ മതിയാകിയെ. നിനക്കും നിന്റെ അമ്മയെ പൊലെ വല്ല വയ്യായ്കയും ഉണ്ടോടാ.
ഏയ് ഇല്ല അച്ഛമ്മേ എന്തെന്നറിയില്ല വിശപ്പ് ഇല്ല.
ഹ്മ്മ് എന്നാ ഇനി ഫോണും തോണ്ടികൊണ്ട് ഇരിക്കാതെ വേഗം പോയി കിടന്നോ ഒന്നുറങ്ങി എണീറ്റാൽ ശരിയായി കൊള്ളും.
ഹ്മ്മ് ശരി അച്ഛമ്മേ.
എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ കൈകഴുകി മുകളിലേക്കു തന്നെ പോയി.
അവൻ എണീറ്റു പോയതിനു പിറകെ ലേഖയും ഭക്ഷണം മതിയാക്കി എണീറ്റുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും.
നിനക്കും മതിയായോ എന്നുള്ള അച്ഛമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന്.
ലേഖ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങി.
അമ്മ ഞാൻ വന്നപ്പോ തൊട്ടു ഇങ്ങിനെയാ അച്ഛമ്മേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രുതി ഭക്ഷണം കഴിച്ചോണ്ടിരുന്നു
ബാക്കിയുള്ളത് വേസ്റ്റ് പാത്രത്തിലേക്കു ഇട്ടുകൊണ്ട് പാത്രം കഴുകാനായി തുടങ്ങിയതും.
ലേഖയുടെ മനസ്സിൽ രാഹുലിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു.
അവന്റെ ആ ഒളിച്ചുള്ള നോട്ടം അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മായാത്തപോലെ.
അവന്റെ നോട്ടം അതെന്താഗ്രഹിച്ചാണെന്ന് നല്ലപോലെ അറിയാവുന്ന ലേഖയുടെ ഉള്ളം അവനു മുന്നിൽ പൂർണ നഗ്നതയോടെ നിൽക്കാൻ കുറെ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്.
തന്റെ മകൻ എന്നുള്ളതിൽ നിന്നും അവൻ ഒരു ഒത്ത പുരുഷൻ ആയി മാറുന്നത് കൂടെയിരുന്നു കണ്ടറിഞ്ഞതാണ് താൻ.
അവന്റെ ശരീര വളർച്ചയുദേ ഓരോ ഘട്ടവും മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി ലേഖക്ക്.
ഓരോ ഫങ്ക്ഷന് അവനെയും കൂട്ടി പോകുമ്പോഴെല്ലാം അവിടെ വരുന്ന ചില പെണ്ണുങ്ങളുടെ നോട്ടവും ഭാവവും ഞാനെത്ര കണ്ടതാ.
അതും തന്നെക്കാളും കൊഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ഓരോരുത്തികൾ.