Posted by ഇതെന്താ എന്നുമില്ലാത്ത ഒരു തലവേദന ചിലപ്പോ ഞാൻ അങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്തത് കൊണ്ടാകുമോ.
ഏയ് അമ്മയും നല്ലപോലെ സഹകരിച്ചതാണല്ലോ പിന്നെ എന്താ.
അങ്ങിനെ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് കോണി പടവുകൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന രാഹുലിനെ കണ്ട ലേഖക്ക് അവനെ നോക്കാൻ ആകാത്തപോലെ തോന്നി.
അവൾ മോളെ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു നടന്നു.
അവർക്കറിയാം ശ്രുതി അവിടെ ഇല്ലെന്നു എന്നിരുന്നാലും രാഹുലെന്ന സ്വന്തം മകനെ അഭിമുഗീകരിക്കുവാൻ ഉള്ള ധൈര്യം അവളുടെ മനസിന് ഇല്ലായിരുന്നു.
അവനിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ വേണ്ടി മനപ്പൂർവം തന്നെയാണ് ലേഖ മോളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നത്.
രാഹുലാകട്ടെ വേഗം ടേബിളിൽ ചെന്നിരുന്നു ഭക്ഷണം എടുത്തു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പോഴേക്കും അച്ചാച്ചനും അച്ഛമ്മയും കൂടെ അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു.
ആഹാ നീ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ മോളെവിടെ ലേഖേ എന്നുള്ള അച്ഛമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ലേഖ കിച്ചണിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു.
അവളിവിദേ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ അമ്മേ.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് റൂമിലേക്ക് ഒന്ന് പോയി നോക്കി.
ആഹാ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന നീ ഇവിടെ എന്തെടുക്കുകയാ മോളെ.
ആ അമ്മേ ഞാനിപ്പോ വരാം കുറച്ചൂടെ എഴുതാനുണ്ട് അതാ.
മതി മതി ഇനി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവളെ വിളിച്ചു.
അവളും ബുക്ക് എല്ലാം എടുത്തു വെച്ചോണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു.
ആ മോളെ നീയിരിക്കുന്നില്ലേ എന്നുള്ള അച്ചാച്ചന്റെ ചോദ്യത്തിന്.