എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 11 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

Posted by

“”…ദേ… അതവരുടെ വണ്ടിയല്ലേ…??”””_ പെട്ടെന്നമ്മ റോഡിലേയ്ക്കു വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടച്ഛനോടു ചോദിച്ചതും അച്ഛനങ്ങോട്ടേയ്ക്കോടിപ്പിടഞ്ഞെത്തി…

പിന്നെ അമ്മയുമച്ഛനും ചെറിയമ്മയുംകൂടി അവരെ എതിരേൽക്കുകയും വർത്താനം പറയുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാനും ശ്രീയും കീത്തുവും മൂന്നു കോണിലായിനിന്ന് അതൊക്കെ വീക്ഷിച്ചുപോന്നു…

കാറിന്റെ ഫ്രണ്ടിൽനിന്നും മീനാക്ഷിയുടെ അച്ഛനുമമ്മയുമിറങ്ങി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടുമവളെ കാണാതെവന്നപ്പോൾ വെറുതെയെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലൊരു സന്തോഷംവന്നതായ്രുന്നു…

പക്ഷേ, എന്റെ സന്തോഷങ്ങൾക്കു സമയപരിധി കൂടുതലായതിനാൽ പിന്നിലെഡോറുംതുറന്നാ കാലത്തി പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി…

ഒരിളം ചുവപ്പുനിറത്തിലുള്ള ചുരിദാർടോപ്പും മഞ്ഞലെഗ്ഗിൻസും ലെഗ്ഗിൻസിനുമാച്ചിങ്ങായ ഷോളുമായ്രുന്നു കക്ഷീടെ വേഷം…

ഒറ്റപ്പാളിയായി രണ്ടുഷോൾഡറിലും പിൻചെയ്തിരുന്ന ഷോൾ അലസമായി തോളിലൂടെ പിന്നിലേയ്ക്കിട്ടിരുന്നു…

മുടിയെല്ലാംകൂടി പിന്നിലേയ്ക്കു വലിച്ചുപിടിച്ച് ഹെയർബൺ വലിച്ചിട്ടിരിയ്ക്കുന്നതൊഴിച്ചാൽ വേറെ കെട്ടിച്ചമയങ്ങളൊന്നും ഞാൻകണ്ടില്ല…

“”…ഇവളിത് കരുതിക്കൂട്ടിയാണല്ലോടാ, ചൊമലയൊക്കിട്ട്… ഇനി രെക്തങ്കണ്ടാലേ അടങ്ങോളാ..??”””_ അവളെയുമൊന്നു വായുംപൊളന്നു നോക്കീട്ടെന്റടുത്തായി ശ്രീയങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോളെവിടെയോ ഒരു പേടിയെനിയ്ക്കുമില്ലാതില്ലായ്രുന്നു…

“”…പിന്നെന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലുംശെരി… ഒരു രക്ഷേമില്ലാത്ത ലുക്കാട്ടാ… കുളിയ്ക്കപോലും ചെയ്യാണ്ടിറങ്ങി വന്നിട്ടുപോലും ഇമ്മാതിരി ലുക്കാവുമ്പോൾ ഒന്നൊരുങ്ങിയൊക്കെ വന്നാലെങ്ങനിരിയ്ക്കും..?? ങ്ങാ.! നിന്റൊക്കൊരു യോഗം..!!”””_ ആക്കിയചിരിയോടെ ഒരു വെയ്പ്പുകൂടി വെച്ചശേഷമവൻ അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്കുപോയപ്പോൾ ഞാനുമറിയാത്ത ഭാവത്തിലവളെയൊന്നു പാളിനോക്കി…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *