ഒന്നും മനസിലാവാത്തപോലെ ഞാൻ അലക്കു കല്ലിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് പോയി അമ്മ റൂമിൽ ആണ് ഞാൻ മെല്ലെ കതകിൽ തള്ളി നോക്കി അകത്ത് നിന്നും കുറ്റി ഇട്ടിരിക്കണൂ… വിളിക്കാൻ നിന്നില്ല ഞാൻ അവിടെ നിന്നും എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിക്കാൻ എണിറ്റ് പുറത്തേക്ക് വന്നു അമ്മയുടെ റൂം തുറന്ന് കിടപ്പുണ്ട് അകത്ത് ഇല്ല ഞാൻ പുറത്ത് പോയി നോക്കി തുണികളെല്ലാം വിരിച്ചിട്ടുണ്ട് .
എന്നാലും അമ്മ ഇത് എവിടെ പോയി ഒന്നാലോചിച്ചു ഞാൻ തിരിച്ച് അകത്തേക്ക് കേറിയപ്പോൾ അമ്മ പുറകിൽ നിൽക്കുന്നു.
എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ മടിയെന്നോണം തിരിഞ്ഞ് എനിക്ക് മുഖം തരാതെ പറഞ്ഞു
ചോറു വിളമ്പി മേശപുറത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്…
ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിട്ടുണ്ട് മുഖത്ത് മ്ലാനത. എനിക്ക് എന്ത് പറയണം എന്നറിയില്ല എങ്കിലും ഞാൻ വിളിച്ചു
അമ്മേ…..
മറുപടി ഒന്നും ഇല്ലാതെ അമ്മ വീണ്ടും അകത്തേക്ക് പോയി
ഞാൻ നിരാശനായി നിന്നു… ചോറുണ്ടു എന്നുവരുത്തി കൈ കഴുകാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മനാഫിന്റെ വിളി വന്നു
ഞാൻ : ഹാ… പറയടാ
മനാഫ്: പനി കുറഞ്ഞോടാ…
ഞാൻ: കുറവുണ്ട്
മനാഫ്: ഇന്ന് ഉച്ചവരെയെ ഒള്ളു കറന്റ് ഇല്ല അതോണ്ട് പണി നിർത്തുവാ നീ ഇറങ്ങുന്നുണ്ടോ ഞാൻ കുപ്പി മേടിച്ചോണ്ട് വരാ .
കഴിക്കണം എന്നില്ലെങ്കിലും ഇപ്പോഴത്തെ അന്ദരിക്ഷത്തിൽ നിന്നും മാറാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പുഴക്കരയിൽ ചെന്ന് രണ്ടുമിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മനാഫ് കുപ്പിയും പൊക്കിപിടിച്ചു വന്നു…