Posted by പോലെ നമ്മൾ കൈകോർത്ത് നടന്ന് നീങ്ങുമ്പോൾ ഈ മുടി എന്റെ മുഖത്ത് ഇക്കിളിയോടെ സ്പർശിക്കുന്നത് മിസ്സ് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് താല്പര്യം ഇല്ല
അശ്വതി -മുടി അഴിച്ച് ഇടുന്നതിൽ ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ
സിദ്ധു -സ്ത്രീ സൗന്ദര്യം അനന്തമാണ്
അശ്വതി -ഒരു നോവലിസ്റ്റിനെ പോലെ ആണല്ലോ എന്നെ വർണിക്കുന്നത്
സിദ്ധു -എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടുകളിൽ നിന്ന് വരുന്ന വാക്കുകൾ ആണ്
അശ്വതി സിദ്ധുവിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് കൈ വെച്ചു
അശ്വതി -ഇവിടെ അണ്ണോ ആ അടിത്തട്ട് അതോ ഇനിയും താഴെക്ക് പോണ്ണോ
അശ്വതി സിദ്ധുവിനെ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു
സിദ്ധു -ഇനിയും അടിത്തട്ടിൽ ഒരു സാധനം ഉണ്ട് അത് പുറത്ത് വന്നാൽ എന്റെ പെണ്ണ് ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ ഇവിടെ കിടന്ന് കരയും
സിദ്ധുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അശ്വതിക്ക് നാണം വന്നു. തന്റെ കളിയാക്കലിന് പറ്റിയാ മറുപടിയാണ് സിദ്ധു പറഞ്ഞത് എന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി
സിദ്ധു അമ്മയുടെ കൈപിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ചുറ്റും ശാന്തമായ അന്ദരീക്ഷം അവർ കൈകൾ കോർത്ത് റോഡിന്റെ സൈഡിലൂടെ നടന്നു
അശ്വതി -നമ്മൾ ഇവിടെക്കാ പോകുന്നെ
സിദ്ധു -ആവോ എനിക്ക് അറിയില്ല
അശ്വതി -ചുമ്മ തമാശ കളിക്കാതെ കാര്യം പറ
സിദ്ധു -ഞാൻ സത്യമായിട്ടാ പറയുന്നേ എനിക്ക് അറിയില്ല
അശ്വതി -മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്യാതെ ഇത് എങ്ങോട്ടാ
സിദ്ധു -പ്ലാൻ ചെയ്യാത്ത ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നില്ലേ അത് പോലെ കരുതിയാൽ മതി
അശ്വതി -മ്മ്
സിദ്ധുവും അശ്വതിയും തണൽ നിറഞ്ഞ വഴി അരികിൽ കൂടി നടന്ന് നീങ്ങി. ഒരു ലക്ഷ്യവും ഇല്ലാതെ നടന്നു. ഞായറാഴ്ച ആയത് കൊണ്ട് നടപതയിൽ അൽപ്പം തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചു ദൂരം നടന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി അശ്വതിയുടെ മുഖത്ത് വിയർപ്പിൽ തുള്ളികൾ നിറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് വിയർപ്പിൽ തുള്ളികൾ ശ്രദ്ധിച്ച സിദ്ധു അമ്മയോടായി പറഞ്ഞു
സിദ്ധു -അച്ചു അവശതയായോ
അശ്വതി -ഏയ്യ്
സിദ്ധു -ആ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം
അശ്വതി -അത് ഈ വെയിലിന്റെയാ
സിദ്ധു -മ്മ് ഇരിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരിടം കിട്ടിയാൽ നമ്മുക്ക് വിശ്രമിക്കാം
അശ്വതി -മ്മ്