“”വേണ്ടാ, അഭിക്കാ മൊബൈൽ വേണ്ടാ…,,, ഇത് പുതിയതല്ലേ,,,…””
ഇത്രയും നാളിൽ ഇല്ലാത്ത സ്നേഹത്തോടെ മധുരമായി പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോ ഉറപ്പായി,
അവള് വിട്ടു തരാനുള്ള ഉദ്ദേശമില്ലെന്ന്,,,..
“”തക്ഷര നീ തമാശ വിട്,,,.. എന്റെ മൊബൈൽ എടുത്തത് നീയാണെന്ന് ആദ്യമേ തോന്നിയതാ,,.. അത് എന്തിനാണെന്നൊന്നും എനിക്കറിയണ്ട, എനിക്ക് എന്റെ മൊബൈൽ തിരികെ വേണം,,,..””
ഞാനത് പറഞ്ഞതും അവള് എന്നിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി, കയ്യൊക്കെ ചുരുട്ടി പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്ന ഇരുപ്പ് കണ്ടപ്പോ എന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു മിന്നൽ മിന്നി, ദേഷ്യം വന്നാ ഈ ശവം പിടിച്ച് പഞ്ഞിക്കിടും,
“എന്നാലും വേണ്ടില്ല അഭി, ഒന്നിന് വേണ്ടിയും തോറ്റ് കൊടുക്കരുത്, സ്വാർത്ഥതക്ക് പുറകെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഈ ലോകം..” ഒരു ദൈര്യത്തിന് വേണ്ടി സ്വയം മൊട്ടിവേഷൻ നൽകിയപ്പോ റോക്കി ഭായ് ഒക്കെ ഇടക്കെ കയറി വരുന്നു…,,
തക്ഷരയുടെ വിളി കേട്ട് ഞാൻ എന്റെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ചാടിയത്,…..
“”അഭി…..,,,
….,,,അഭിക്കാ മൊബൈൽ വേണ്ടാ,,,.. പിന്നെയിത് തമാശയല്ല,,,… ഞാൻ കാര്യമായിട്ട പറയുന്നത്,,.. അഭി ഈ മൊബൈൽ യൂസ് ചെയ്താ മതി,,.. ഇത്,, ഇത് നോക്കിക്കേ, ഇത് നല്ല ഫോൺ അല്ലെ,,,.””
ബെഡിൽ കിടന്ന മൊബൈൽ ബോക്സിൽ നിന്ന് എടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും എനിക്ക് നേരെ കാട്ടുമ്പോ സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഭയന്നു, ഒരു തരം മാനസിക രോഗിയെ പോലെ അവളത് കാട്ടുന്നത്,…
പെട്ടന്ന് അവള് അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു…,, പതിയെ അവളുടെ ഭാവങ്ങൾ മാറി തുടങ്ങി,,.. കവിളൊക്കെ ചുവന്ന്,, അവള് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി,,,.. ചെറുതായൊന്ന് ഞാൻ പേടിക്കാതെയിരുന്നില്ല,,…