(അവരുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ ഒരു ചമ്മല് ഉണ്ടായി)
അവര് ഗൌരവ ത്തോടെ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
‘സോറി, പിന്നെ പിന്നെ എന്താ നിനക്കു എന്നോടു ഇത്ര വളച്ച് കെട്ടി ചോദിക്കുവാന് ഉള്ളത്? ‘
ഞാന് : തുറന്നു ചോദിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത് ?
ഗയാത്രിയേച്ചി : ഇല്ലെട നീ ടെന്ഷന് അടിപ്പിക്കാതെ കാര്യം പറ.
ഞാന് : രാഗിണിക്ക് മാനസികമായി എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടോ ? അത് മറച്ചു വെച്ചാണോ നിങ്ങള് ഈ കല്യാണം നടത്തിയത്. അങ്ങനെ ആണെങ്കിലും എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല ഞാന് അറിയാന് വേണ്ടി ചോദിച്ചതാണ്.
(രാഗിണി ഒരു പക്ഷേ പുറത്തു നിന്നു ഇതെല്ലാം കേള്ക്കുന്നുണ്ടാവും സാരമില്ല അവള് കേട്ടാല് ഇപ്പോള് എന്താ കുഴപ്പം , അവഹേളനം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവള് അല്ലേ)
ഗയാത്രിയേച്ചിയുടെ മുഖം പെട്ടന്നു വിവര്ണ്ണമായി. അവരില് വല്ലാത്ത ഒരു ഭയം നിഴലിച്ചു കണ്ടു.
അവര് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഭയപ്പാടോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
‘മോന് മോന് അങ്ങനെ തോന്നിയോ? എന്താ എന്താ മോന് അങ്ങനെ തോന്നാന് ??
അവരുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ ഒരു കള്ളത്തരം എന്തോ ഒരു ഒളിച്ചു കളി ഉള്ളത് പോലെ എനിക്കു തോന്നി. അതേ അവര്ക്ക് എന്തൊക്കെയോ അറിയാം ,
കുറ്റബോധത്തോടെ ഞാന് ഓര്ത്തു ഞാന് ഗയാത്രിയേച്ചിയുമായി ഈ പണിക്ക് ഇറങ്ങും മുന്നേ ആയിരുന്നു ഞാന് ഇവരോട് ഈ ചോദ്യം ഉന്നയിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്
അവര് എന്തോ ഒന്നു മൂടിവെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്റെ രാഗിണിയെ കുറിച്ച്. അത് എന്താണ് എന്ന് എന്തായാലും അവര് എന്നോടു പറയുകയും ചെയ്യും.
ഞാന് : എനിക്കു നിങ്ങള് എന്നെ ചതിച്ചതായി ഒന്നും തോന്നില്ല , ദയവായി പറയൂ , ഞാന് വാളോടൊപ്പം ജീവിക്കേണ്ടവന് അല്ലേ ഞാന് അറിയണ്ടേ ?
(മനശാസ്ത്രഞ്ജനേ കാണുന്നതിനെ കുറിച്ച് എനിക്കു സംസാരിക്കണം ആയിരുന്നു പക്ഷേ ആ കാര്യം രാഗിണി കേള്ക്കെ സംസാരിക്കണ്ട എന്ന് എനിക്കു തോന്നി)
ഗയാത്രിയേച്ചി വല്ലാത്ത ഒരു പതര്ച്ചയില് ആയിരുന്നു.
ഗയാത്രിയേച്ചി : മോനേ അത് .. അത് .. അവള്ക്ക് അങ്ങനെ കാര്യം ആയിട്ട് ഒന്നും.. മോന് മോന് എന്താ അങ്ങനെ ചോദിക്കാന് ?