എവിടെ പോയാലും എന്നെ ഒരു കുഞ്ഞു കുട്ടിയെ പോലെയാണ് മനുവേട്ടൻ പരിപാലിച്ചത്.
മാത്രമല്ല,ഒരാളെ പോലും എന്നെ ഒന്ന് മര്യാദയ്ക് നോക്കാൻ അനുവധിക്കില്ലയിരുന്നു.”എന്റെ ചെക്കന്റെ സൗന്ദര്യം ഞാൻ മാത്രം ആസ്വദിച്ചാൽ മതി ” എന്നായിരുന്നു മനുവേട്ടന്റെ വാദം.
ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും മത്സരിച്ചു സ്നേഹിക്കുകയായിരുന്നു.പക്ഷെ മിക്ക സന്ദർഭങ്ങളിലും ഞാൻ തോറ്റു പോകുമായിരുന്നു അയാൾക്ക് മുന്നിൽ.
അവധി ദിവസങ്ങൾ അങ്ങനെ കടന്നു പോയി..
അങ്ങനെ ആ വർഷത്തെ അവസാന ദിവസം ആഗതമായി…
എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറക്കാനാകാത്ത ഏറ്റവും മധുരിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ നൽകിയ ദിവസമായിരുന്നു അത്……….
(തുടരും )
✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳
പ്രിയ വായനക്കാരെ ഇരുട്ടും നിലവും എന്ന ഈ കഥ എത്രത്തോളം നിങ്ങൾക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നറിയില്ല. ആദ്യ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങള് നിങ്ങൾക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ comments ആയി നൽകേണ്ടതാണെന്നും ഈ സപ്പോർട്ട് എന്നും ഉണ്ടാകണമെന്നും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു