” ഒരു രണ്ടു വർഷം ആയി കാണും. എന്തെ ? “
” ഈ രണ്ടു വർഷത്തിനിടക്ക് വേറെ ആരോടും ഇഷ്ടം കൂടാതെ ഇരുന്നതെന്താ… ? “
” പിന്നെ അവള് പോയതിന്റെ വിഷമം മാറാൻ തന്നെ വേണ്ടി വന്നു ഒന്നൊന്നര വർഷം. അപ്പോളാ അതിന്റെ ഇടക്ക് വേറൊരുത്തി…. “
ഞാൻ പറയുന്നതെല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരിക്കയാണ് ദേവു. ഞാൻ എന്തോ ലോക കാര്യം പറയുന്നു എന്ന പോലെ..
” നമുക്കു ഈ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം തോന്നുന്ന ആളെ ഉണ്ടല്ലോ…. അയാള് പോയി കഴിഞ്ഞാലും നമുക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും അയാളെ മറക്കാൻ പറ്റില്ലെടോ.. അത്ര നാള് അടുത്തുണ്ടായിരുന്നിട്ടും നമ്മുടെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറയാതെ ആ ആളങ്ങു പോകുമ്പോ ഉള്ള സങ്കടം ഉണ്ടല്ലോ… ഭയങ്കരം ആണത്…. “
ആ കുട്ടി പോയതിൽ അന്ന് അത്ര സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നില്ല എങ്കിലും കേട്ടിരിക്കാൻ ദേവു ഉള്ളപ്പോ അല്പം സാഹിത്യം ഒകെ കൂട്ടി അങ്ങ് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു . അവളുടെ മുഖത്തു പല ഭാവങ്ങളും മിന്നി മറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
” പിന്നെ ഉണ്ടല്ലോ…. “
ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞത് മുഴുവിപ്പിക്കാനായി വാ തുറന്നതും അവളെന്നെ തടഞ്ഞു..
” മതി.. എനിക്ക് നല്ല തലവേദന… “
ദേവുവൊരല്പം നീരസം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞിരുന്നു..
” ആഹ് .. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വല്ലതും പോകണോ ? “
” വേണ്ട.. “
” എന്നാ കുറച്ചു കൂടി ക്ഷമിക്കു. വേഗം വീടെത്തും.. “
മറുപടി നൽകാതെ ദേവു ദേവു ഡോർ ഗ്ലാസിൽ തലവച്ചു കണ്ണടച്ചിരുന്നു.
“:അച്ഛനെ കുറിച്ച് വല്ലതും രാമേട്ടൻ പറഞ്ഞോ നന്ദുവേട്ടാ ? “
ഇടക്കെപ്പോളോ ഓർത്തെടുത്ത പോലെ ദേവു ചോദിച്ചു.
” ഇല്ലെടോ.. ഇതുവരെയും ഒന്നുമറിയില്ല. രാമേട്ടൻ പറഞ്ഞ ആരുടേയും അടുത്തെത്തിട്ടില്ല. “