പക്ഷെ സന്ദീപിനോടൊപ്പം കൂടിയതിനു ശേഷം അവൻ പഠനത്തിൽ മെച്ചപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ രണ്ടു പേരും നല്ല പഠിപ്പാണ്. തറവാട്ടുപറമ്പിന്റെ ഒരു വശത്തായി ഒരു കുളമുണ്ട്. പണ്ടുകാലത്തു തറവാട്ടിലെ അംഗങ്ങൾ കുളിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ചുറ്റും പടവുകളും മറപ്പുരയും ഒക്കെയുള്ള ഒരടിപൊളി കുളം. കാര്യം ഇപ്പോൾ ആരും ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും…അവിടെ ഇരുന്നാണ് അവരുടെ പഠനവും പരിപാടികളുമൊക്കെ.
ഇതിനിടയിൽ അവിടുണ്ടായിരുന്ന പുറം പണിക്കു വരുന്ന നാണിത്തള്ള പറഞ്ഞു അവിടെ അവർക്കു ചില്ലറ കള്ളു കുടിയും സിഗരറ്റു വലിയും അത് പോലെ വേറെ ചില പരിപാടികളും ഉണ്ടെണ്ടെന്നു…എന്നാൽ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു അതെല്ലാം നാണിത്തള്ളയുടെ തോന്നലാണെന്ന്. “പിള്ളേര് ചിലപ്പോ ചില കുരുത്തക്കേടുകളൊക്കെ ചെയ്തെന്നിരിക്കും…പക്ഷെ നീ പറഞ്ഞ പോലൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല…” മുത്തശ്ശി നാണിത്തള്ളയോട് പറഞ്ഞു. എന്തായാലും അവരെ ഒന്ന് നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതാണെന്നു ഹൈമ മനസ്സിൽ തീരുമാനമെടുത്തു. ആ തീരുമാനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടുന്ന ഒരു സംഭവം അന്ന് വൈകുന്നേരമുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു.
കാലത്തെ അമ്പലത്തിൽപ്പോക്കു സന്ദീപിന്റെ വീട്ടിൽപോയി ഭീഷണിപ്പെടുത്താനും മറ്റുമായി നടന്നത് കൊണ്ട് മുടങ്ങിയത് കാരണം ഹൈമ അന്ന് വൈകിയിട്ടായിരുന്നു അമ്പലത്തിൽ പോയത്. ഒന്ന് തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടു വീട്ടിൽ പോകുകയായിരുന്നു അവർ. വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയില ഒരു പാടവും കഴിഞ്ഞു കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു പറമ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും പെട്ടന്നൊരാൾ തന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചാടി വീണത് കണ്ടു ഹൈമ ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി. ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ചെക്കനാണ്. അവൻ ഹൈമാക്ക് തടസ്സമായിട്ടി വഴിയില നിന്നു.
ആദ്യമായി അവൻ പറഞ്ഞതൊരു തെറിയായോരുന്നു. “എടീ പെളിയാടി മോളെ…നിനക്കറിയാമോ ഞാൻ ആരാണെന്ന്..?”
ഹൈമ പരിഭ്രമിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ തുടർന്ന്:”ഞാനാടി പൂറി മോളെ നബീൽ…!”
അവന്റെ പെട്ടന്നുള്ള ഇൻട്രോ സീനും തെറിയും മറ്റും കേട്ടതും ഒടുവിലവന്റെ പേരും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ ഹൈമ ഞെട്ടി.”ഹെന്റമ്മോ…ഇത്രയ്ക്കു ചങ്കൂറ്റമോ?
ശക്തമായ ആ ഞെട്ടൽ അവനും കണ്ടു. അതവന് കൂടുതൽ ആവേശം പകർന്നു.