ആദ്യത്തെ പാല് ചർദ്ധിച്ച് എന്റെ മുട്ടമണി അപ്പോഴേക്കും ഉറക്കം തുടങ്ങിയിരുന്നു..
“മോനെതായാലും ഒന്നുറങ്ങിക്കോ.. നല്ല ക്ഷീണം കാണും.. ഉച്ചയ്ക്ക് ഞാന് വിളിക്കാം..”
ഞാന് ക്ഷീണത്താന് മെല്ലെ മയങ്ങി..
ഏതാണ്ട് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാന് എഴുന്നേറ്റത്..
ചോറും ഒന്ന് രണ്ട് കറികളും അവര് അതിനോടകം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു..
ഉച്ചയ്ക്ക് ചെച്ചിയുടെ മുഖത്തു നോക്കാന് എനിക്കൊരു മടി തോന്നി..
കുറച്ചു നേരം മുമ്പ് എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചത്…
“അപ്പുന് എന്താ നാണമായോ…. നാണിക്കണ്ട കുട്ടാ..ഇതൊക്കെ എല്ലാര്ക്കും ഉള്ളതാ… മോന് ഞാന് പറഞ്ഞു തന്നുന്നു മാത്രം… ഈ പ്രായത്തില് ആണ്കുട്ടികള് അറിയേണ്ട പല പല കാര്യങ്ങളുണ്ട്..അപ്പുക്കുട്ടന് ഇനിയും അതൊക്കെ അറിയണമെങ്കി മോന് ചേച്ചി അതൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചു തരാം കേട്ടോ…”
അവര് പറഞ്ഞു.. ഞാന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.. എനിക്കപോഴും ഒരു ചമ്മല് തന്നെയായിരുന്നു..
ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീര്ത്ത നേരത്ത് അമ്മ പണി കഴിഞ്ഞു ബംഗ്ലാവിന്റെ മുന്നിലെത്തി…
“അപ്പൂ…”
സുധേച്ചി എന്നെ വിളിച്ചു അമ്മയുടെ കൈകളില് ഏല്പ്പിച്ചു..
“ജാനകീ… അപ്പൂനെ എനിക്ക് ഒരുപാടു ഇഷ്ടായി…ഞാനാണെങ്കിൽ ഒരു കൂട്ടിലാതെ ബോറടിച്ചിരിക്കുവാ.. പിന്നെ ഇപ്പൊ ഞാനെഴുതുന്നതും അപ്പുവിനെപോലുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ കഥയാ… നിങ്ങള്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലെങ്കില് നാളെത്തോട്ട് അവന് ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ… ഞാനേതായാലും ഒരാഴ്ച്ചയെ ഉണ്ട്ടാവൂ ഇവിടെ…”
“എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ മാഡം.. പക്ഷെ കൊച്ചിന്റെ അച്ഛനോട് ഞാന് ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്കട്ടെ..”
“ആയ്ക്കോട്ടെ എന്നിട്ട് മതി..”