Posted by അതെല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ മണിയറയിലേക്ക് പോകുന്ന പുതുപെണ്ണിനെ പോലെ ഞാൻ പുളകിതയായി. സ്റ്റേജിൽ കലാപരിപാടികൾ മുന്നേറുന്നു.ഞാനും അത്യാവശ്യം എക്സ്പോസിംഗ് ഒക്കെ ആയി ചെക്കന്മാരെ സുഖിപ്പിച്ചു. ഏകദേശം 9 മണിയായി. സൂരജ് മെസ്സേജ് അയച്ചു.” റൂം നമ്പർ D 305. സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ബിൽഡിംഗ് “.
എനിക്ക് അത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ടെൻഷനും, സന്തോഷവും, പേടിയും എല്ലാം കലർന്ന ഒരു വികാരമാണ് ഉണ്ടായത്.ആ ബിൽഡിംഗ് ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ച് ദൂരെ ആയത് കൊണ്ട് ആരും വരില്ല എന്നത് ഒരു ആശ്വാസം. ഞാൻ കൂടെ ഉള്ളവരോട് ചില കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി.
Íആരുടെയും ശ്രെദ്ധയിൽ പെടാതെ സിവിൽ ഡിപ്പാർട്മെന്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ബിൽഡിങ്ങിൽ ഒരു അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രം.
റൂം നമ്പർ D 305…ഞാൻ മെല്ലെ ചെന്നു ഉള്ളിൽ വെളിച്ചം ഉണ്ട്. ഞാൻ അകത്തു കയറി. പക്ഷെ ആരും ഇല്ല.എനിക്കല്പം ഭയം തോന്നി.
പെട്ടെന്ന് ആരോ എന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് കെട്ടി പിടിച്ചു. കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.. സൂരജ്…ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു.അവൻ എന്റെ ഇടുപ്പിലെ പിടി വിട്ടിട്ടില്ല..
ഞാൻ :എന്താ കൊതി ആയോ
സൂരജ് :ആകാതെ പിന്നെ..ഫോട്ടോയിലും, വീഡിയോ കോളിലും അല്ലേ ഈ സൗന്ദര്യം ഞാൻ മുഴുവൻ കണ്ടിട്ടുള്ളു. ഇന്ന് നേരിട്ട് കാണാനും ആസ്വദിക്കാനും പോകുവല്ലേ.
ഞാൻ :ആഹാ, കഴിഞ്ഞ ദിവസം നീ ലൈബ്രററിയിൽ വെച്ച് എന്റെ മുലയിൽ പിടിച്ചിട്ട് ഇപ്പളും വേദന പോയിട്ടില്ല.