Posted by അങ്കിൾ ആ സോഫയിൽ ഒന്ന് ചാരിയിരുന്നു. മീരയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ധർമ്മസങ്കടം അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്..
അങ്കിൾ: “മോളേ, രാഹുൽ നിന്നെ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാവും. നിന്റെ സന്തോഷമാണ് അവന് വലുത്. പിന്നെ… സുനിത മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ആകെ ഒറ്റപ്പെട്ടത് അവൻ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒരുപക്ഷെ നിനക്ക് എന്നോടുള്ള ആ ഇഷ്ടം ഒരു മാറ്റം വരുത്തുമെന്ന് അവൻ കരുതിക്കാണും.”
മീര പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പിൽ സുനിതയുടെ ആ പഴയ ഗന്ധം വീണ്ടും പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സോഫയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അങ്കിൾ ന്റെ ചോദ്യം ഒരു മന്ത്രം പോലെ മീരയുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ കൈനീട്ടി അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈപ്പത്തികൾ തന്റെ കൈവെള്ളയിലൊതുക്കി.
അങ്കിൾ: “മോളേ… രാഹുലിന് ഇതിൽ പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. നിനക്കും എന്നോട് ഒരിഷ്ടമുണ്ടെന്ന് നീ തന്നെ പറഞ്ഞല്ലോ. എങ്കിൽ… എങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നെ എന്റെ, എന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയായി തന്നെ കണ്ടോട്ടെ? നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം ആ പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ തുടർച്ചയായി നമുക്ക് മാറ്റിക്കൂടെ?”
അങ്കിൾ ന്റെ ആർദ്രമായ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും മീരയുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ പരിധികളും തകർന്നുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവിന്റെ അനുവാദവും ഉള്ളിലെ അടക്കിവെച്ച ഇഷ്ടവും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.
അവൾ പതുക്കെ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അങ്കിൾ ന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖം ആ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു.
മീര: (വിതുമ്പിക്കൊണ്ട്) “അങ്കിൾ…