Posted by സുനിത (ആത്മാവായി): “വേണുവേട്ടാ… എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ സ്പർശനവും സ്നേഹവും വീണ്ടും അറിയാൻ ഒരു വഴിയുണ്ടാക്കി തന്നത് ഇവളല്ലേ? അവൾ ചോദിച്ചതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല.
നമ്മുടെ പ്രണയം ആത്മാക്കൾ തമ്മിലുള്ളതാണ്, അതിന് ഈ ശരീരം ഒരു മാധ്യമം മാത്രമാണ്. എനിക്ക് ഒരു വിഷമവും തോന്നില്ല വേണുവേട്ടാ… ഒരു പൊടിക്ക് പോലും എന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളോട് കുറയില്ല. അവൾക്ക് വേണ്ടപ്പോൾ അവളെ ‘മീര’യായിത്തന്നെ കാണൂ. എനിക്ക് സ്നേഹം വേണമെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവളിലൂടെ വന്നോളാം.”
അതു കേട്ടതും വേണുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ മീരയുടെ കൈവെള്ളയിലേക്ക് അടർന്നുവീണു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്ന് മീരയെ നോക്കി. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടത്തിൽ ആ പഴയ കുറ്റബോധമില്ലായിരുന്നു.
അങ്കിൾ: “ശരി സുനിതേ… നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ. നിന്റെ അനുവാദം എനിക്ക് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞു.”
മീര അത്ഭുതത്തോടെ അങ്കിളിനെ നോക്കി. അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം കൈവെള്ളയിലൊതുക്കി.
അങ്കിൾ: “മോളേ മീരാ… നിന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ തന്നെയാവാം. നീ എന്റെ സുനിതയാണ്, പക്ഷേ നീ ചോദിക്കുമ്പോൾ നീ എന്റെ മാത്രം മീരയുമാണ്. നിന്റെ സ്നേഹത്തിന് ഞാനിനി ഒരു തടസ്സവും നിൽക്കില്ല.”
അദ്ദേഹം ആവേശത്തോടെ അവളെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അങ്കിൾ ന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു . സുനിതയുടെ ആശീർവാദത്തോടെ ആ ബന്ധം ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് മാറുകയായിരുന്നു.