Posted by
രാജ്മോഹൻ: വെള്ള ഖദർ ഷർട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ച്, മുഖത്ത് ഒരു കുടിലമായ ചിരിയോടെ അയാൾ മുന്നിൽ നടന്നു. കൊല്ലത്തെ അധികാരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം.
മയൂരി: കറുത്ത പട്ടുസാരിയുടുത്ത്, കണ്ണുകളിൽ പക ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് രാജ്മോഹന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ. അവളുടെ കയ്യിൽ പരിക്കേറ്റ ഭാഗത്ത് ഒരു ചെറിയ ബാന്റേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു—എബി എറിഞ്ഞ കത്തിയുടെ അടയാളം.
നെൽസൺ: കറുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച്, ഒരു കയ്യിൽ തോക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് നെഗറ്റീവ് എനർജി പ്രസരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് നോക്കി.
“എന്താ ഹാരിസ് സാറെ… വിശേഷപ്പെട്ട ഈ ചടങ്ങിലേക്ക് ഞങ്ങളെ ക്ഷണിക്കാൻ മറന്നുപോയോ?” രാജ്മോഹന്റെ ശബ്ദം ഹാളിലുടനീളം മുഴങ്ങി.
ഹാരിസ് സാർ മുന്നോട്ട് വന്നു. “രാജ്മോഹൻ… ഇത് കുടുംബപരമായ ഒരു ചടങ്ങാണ്. ഇവിടെ അനാവശ്യമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കരുത്.”
“പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കാൻ വന്നതല്ല ഹാരിസ്… ഈ കല്യാണം നിശ്ചയിച്ച നിഖിൽ ആരാണെന്ന് എബിക്ക് അറിയാമല്ലോ, അല്ലേ?” മയൂരി എബിയെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
എബി പതുക്കെ നിഖിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. നിഖിൽ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എബി അവന്റെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “മയൂരിയുടെയും നെൽസന്റെയും ബിനാമി ഇടപാടുകൾക്ക് നീ കൂട്ടുനിന്ന കാര്യം വർഷ അറിയുമോടാ നിഖിലേ?”
നിഖിൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പെട്ടെന്ന് നെൽസൺ സ്റ്റേജിലേക്ക് ചാടിക്കയറി. വർഷയെ അവൻ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. “ഈ നിശ്ചയം ഇവിടെ നടക്കില്ല! വർഷയെ ഞങ്ങൾക്ക് വേണം, കാരണം ഇവളുടെ പേരിൽ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്ന ആ പഴയ പ്ലാന്റേഷൻ ഭൂമിയുടെ പ്രമാണങ്ങൾ കിട്ടാതെ ഈ വീട് വിട്ട് ആരും പുറത്തുപോകില്ല.”