Posted by അങ്കിൾ: “എങ്കിൽ ശരി മീരേ… നീ പറയുന്നത് പോലെ തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ. രാഹുൽ പറഞ്ഞതല്ലേ ശരി. എന്നാ നീ ഇത് വേഗം പോയി ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ചേക്ക്. കേടാവാതിരിക്കട്ടെ. രാത്രി നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി ഇത് ആഘോഷമായി കഴിക്കാം.”
പകൽ സമയം മുഴുവൻ മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത പരവേശമായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ പണികൾ ചെയ്യുമ്പോഴും വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ചിന്തകൾ അങ്കിളിലായിരുന്നു. പക്ഷേ, രാവിലെ മീൻ തന്നതിന് ശേഷം അങ്കിളിനെ അങ്ങോട്ട് കണ്ടതേയില്ല. അയാൾ തന്റെ താഴത്തെ വീട്ടിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ മീര പതുക്കെ താഴെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. തന്റെ ആ പച്ച സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് അരയിൽ കുത്തി അവൾ മുറ്റം അടിച്ചുവാരാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ ചൂല് ചലിപ്പിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അങ്കിളിന്റെ ജനലിലേക്കും വാതിലിലേക്കും പാളിപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മീരയുടെ ആത്മഗതം: “എന്താ പുള്ളി പുറത്തേക്ക് വരാത്തത്? രാവിലെ
അത്രയും കാര്യമായി സംസാരിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു അനക്കവുമില്ലല്ലോ. പുള്ളിക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിക്കാണുമോ? അതോ തിരക്കിലാണോ?”
മുറ്റം അടിച്ചുവാരുമ്പോൾ അവളുടെ ഉടൽ വളയുന്നതും സാരി അല്പം മാറി വയറും വശങ്ങളും തെളിയുന്നതും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ അങ്കിൾ അവിടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മുറിയിലെ ജനൽ വിരിക്കിടയിലൂടെ അയാൾ മീരയെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അങ്കിൾ അവളെ രഹസ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ആ പച്ച സാരിയിൽ മുറ്റം അടിച്ചുവാരുന്ന മീരയുടെ ഓരോ ചലനവും അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കിനിന്നു. അവളുടെ ആ 24 വയസ്സിന്റെ തുടിപ്പും ആയാസപ്പെട്ട് മുറ്റം അടിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ വടിവുകളും അയാൾ ആസ്വദിച്ചു. തന്റെ ‘സുനിത’ എത്ര മനോഹരമായാണ് ഓരോന്നും ചെയ്യുന്നതെന്ന് അയാൾ ചിന്തിച്ചു.