സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് മാളവിക നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ, അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ആ മെറൂൺ സാരി അവളുടെ ഉടലിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു കിടന്നു. ക്ലാസ്സിന് പുറത്തെ വരാന്തയിൽ എത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ അകത്തുനിന്നും കുട്ടികളുടെ ആവേശത്തിലുള്ള ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു.
അവിടെ ബാക്ക് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ദീപക്കും ശ്യാമും അടക്കമുള്ള സംഘം മാളവികയെ കണ്ടതും പരസ്പരം കണ്ണുചിമ്മി.
ദീപക്: “എടാ ശ്യാമേ… നോക്കിയേടാ, സൗമ്യക്ക് പകരം വന്ന ചരക്കിനെ നോക്ക്. ആ മെറൂൺ സാരിയിൽ അവളുടെ ആ ഫിഗർ കണ്ടോ? ഇന്ന് നമ്മൾ ശരിക്കും അങ്ങോട്ട് ആസ്വദിക്കും.”
ശ്യാം: “സത്യം… ആ സൗമ്യ പൂറി വരാതിരുന്നത് നന്നായി. മാളവിക ടീച്ചറുടെ ഈ സ്ട്രക്ചർ ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാ. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുമ്പോൾ ആ വയറൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കിയേ!”
മാളവിക ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയതും കുട്ടികൾ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് “ഗുഡ് ആഫ്റ്റർനൂൺ ടീച്ചർ” എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
മാളവിക: “ഇന്ന് സൗമ്യ ടീച്ചർക്ക് ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നതുകൊണ്ട് പോയതാണ്. പകരം ഈ പിരീഡ് ഞാൻ എടുക്കും. നിങ്ങൾ ടെക്സ്റ്റ് ഒക്കെ എടുത്ത് പഠിച്ചോളൂ. ആരും ബഹളം വെക്കരുത്.”
മാളവിക ക്ലാസ്സിൻ്റെ നടുവിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ഇടയ്ക്കിടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ വശ്യത കണ്ടപ്പോൾ ബാക്ക് ബെഞ്ചിലെ ദീപക്കിന് നിയന്ത്രണം വിട്ടു.