Posted by
“ആഹ്… ശ്ശോ… ഗന്ധർവ്വാ… മെല്ലെ… എനിക്ക് വല്ലാതെ തട്ടുന്നു…”
വേദിക വേദനയും സുഖവും കലർന്ന ഒരു നിലവിളിയോടെ ആ കൽത്തറയിൽ തല പിന്നിലേക്ക് ചരിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ താങ്ങി ആഞ്ഞടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അടുത്ത അര മണിക്കൂറോളം ആ കാടിനെ നടുക്കുന്ന ഒരു വന്യമായ രതിതാണ്ടവത്തിനാണ് ആ കൽമണ്ഡപം സാക്ഷിയായത്.
ആ വന്യത ഡോഗ്ഗി സ്റ്റൈലിനേക്കാൾ തീവ്രമായിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ പൗരുഷം മുഴുവനായി ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണയും അത് ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ കവാടത്തിൽ ചെന്ന് മുട്ടുമ്പോൾ ആ മണ്ഡപത്തിൽ “പ്ലക്… പ്ലക്… പ്ലക്…” എന്ന വന്യമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. അവൾ ശീൽക്കാരങ്ങളാൽ ആ കൽമണ്ഡപത്തെ മുഖരിതമാക്കി. അവളുടെ കൈകൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
“ഹമ്മ്… ആഹ്… ഗ്വാ… ഗന്ധർവ്വാ… നിർത്തല്ലേ… വേഗത്തിൽ… എനിക്ക് വരുന്നു…”
അവളുടെ ഉള്ളിലെ മദനജലം ഒരു അരുവിപോലെ പൊട്ടിയൊഴുകി ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷത്തിൽ തട്ടി തെറിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. അവളുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ മുഖത്ത് അമർത്തി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് ആ ചലനത്തിന്റെ വേഗത ഒന്നുകൂടി കൂട്ടി.
അര മണിക്കൂർ നീണ്ട ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഉച്ചസ്ഥായിയിലായി.