Posted by
“സാരമില്ല ദേവി… ശ്വാസം പതുക്കെ വലിക്കൂ… പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇരിക്കൂ…”
വേദന സഹിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ ഓരോ ഇഞ്ചായി താഴേക്ക് അമർന്നു. അവളുടെ പൂറിലെ ആ ചെറിയ ചർമ്മം ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ഗന്ധർവ്വന്റെ ലിംഗം ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. രക്തത്തിന്റെ നേർത്ത ചാലുകൾ അവളുടെ തുടകളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. പകുതിയോളം അകത്തെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വല്ലാത്തൊരു ഭാരവും നിറവും ഉള്ളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അവളുടെ മുഖം വേദനയാൽ ചോന്നു തുടുത്തു.
പൂർണ്ണമായും അകത്തേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വേദിക ഗന്ധർവ്വന്റെ തോളിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
കന്യകയായ അവളുടെ ഉടലിൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം അതിന്റെ ഇരിപ്പിടം കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വേദന സാവധാനം ഒരു വിചിത്രമായ സുഖത്തിന് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ആ കൽമണ്ഡപത്തിലെ പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധമേറ്റ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, ഒരു ഗന്ധർവ്വൻ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയെ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
അവിടെ പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം വന്യമായ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു. വേദികയുടെ ഇടുങ്ങിയ പൂറിലേക്ക് ഗന്ധർവ്വന്റെ ആ ഭീമൻ പൗരുഷം ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ആദ്യത്തെ വേദന പതുക്കെ ഒരു വിചിത്രമായ സുഖത്തിന് വഴിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വന്റെ ബലിഷ്ഠമായ തുടകൾക്ക് മുകളിൽ കന്യകയായ വേദിക തന്റെ നഗ്നമായ ഉടലുമായി അമർന്നിരുന്നു.