Posted by
ശശി: “വേദികേ, നീ ഇനി എന്തായാലും അവനോടുള്ള കൂട്ടൊക്കെ ഒഴിവാക്കണം. അത് നിനക്കും നിന്റെ കുടുംബത്തിനും നല്ലതല്ല. ഇങ്ങനെയുള്ളവന്മാരെ കൂടെക്കൂട്ടിയാൽ ഇനിയും നാണക്കേടേ ഉണ്ടാവൂ.”
വേദിക ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങളും ശശി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും തമ്മിൽ ഒരു വലിയ യുദ്ധം തന്നെ നടക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ മൗനമായി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശശിക്ക് വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു.
ശശി: “നീ ഇനീം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി മിണ്ടാനാണോ പ്ലാൻ? നിനക്ക് ഇത്രയൊക്കെ അനുഭവിച്ചിട്ടും മതിയായില്ലേ?”
വേദിക പതുക്കെ തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം അവ്യക്തതയുണ്ടായിരുന്നു.
വേദിക: “എനിക്കറിയില്ല ശശീ… അവൻ ഒരു ഗേ ആണെന്ന് എനിക്ക് 100% ഉറപ്പൊന്നും ആയിട്ടില്ല. പെട്ടെന്ന് അവനെ അങ്ങ് വിട്ടുകളയാൻ എന്റെ മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് ഇനിയും കുറച്ചുകൂടി നോക്കണം. അവനെ പൂർണ്ണമായി അറിയാതെ എനിക്ക് തീരുമാനമെടുക്കാൻ പറ്റില്യ.”
ശശി ഒന്നു പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു.
“ഞാൻ പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞു. ബാക്കി നിന്റെ ഇഷ്ടം. നാളെ പണി പാളിയാൽ എന്നെ വിളിക്കരുത്.”
അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ഗൗരവം കണ്ടപ്പോൾ വേദികയ്ക്ക് എന്തോ പേടി തോന്നി. അവൾ പതുക്കെ ശശിയുടെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു വെച്ചു. ആശ്വാസത്തിനായി അവനെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിച്ചു.