Posted by
“… എന്താ മോളെ…”
“… ഇതാ അച്ഛാ. കാപ്പി കുടിക്ക്…” നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ വേദിക പറഞ്ഞു.
“… അച്ഛന് വേണ്ട മോളെ…”
“… അച്ഛ ഇത് കരിഞ്ഞിട്ടില്ല അച്ഛൻ കഴിക്ക്. മരുന്ന് ഒക്കെ കഴിക്കാൻ ഉള്ളത് അല്ലെ…” സ്നേഹത്തോടെ വേദിക പറഞ്ഞു.
“… വേണ്ടത്തതുകൊണ്ട. മോള് ഇത് കഴിച്ചോ…”
“… എന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ആദ്യം അച്ഛൻ ഇത് കഴിക്കാൻ നോക്ക്…” അതും പറഞ്ഞ് ആ പാത്രം നിർബന്ധിച്ച് അച്ഛനെ ഏൽപ്പിച്ച് കറിയെടുക്കാനായി അകത്തേക്ക് പോയി.
ദേവന് ഇതിലും നല്ലൊരു കുട്ടിയെ കിട്ടാൻ ഇല്ല. പാവം എല്ലാരോടും എന്ത് സ്നേഹം ആണെന്നോ അവളുടെ അമ്മയെ പോലയേ അല്ല. അകത്തേക്ക് പോയ വേദികയെകുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോ ശ്രീധരന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
തിരികെ കറിയുമായി എത്തിയ വേദിക വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛന് വിളമ്പി കൊടുത്തു. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൈ കഴുകാൻ അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴാണ് അടുക്കളയിലെ സംസാരം ശ്രീധരൻ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്.
“… എന്താ മോളെ കാണിക്കുന്നത്. നീ ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യ് അമ്മ വേറെ ഉണ്ടാക്കി തരാം…” കരിഞ്ഞ അപ്പത്തിൽ കറിയൊഴിച്ചു കഴിക്കാൻ തുനിഞ്ഞ വേദികയെ സരസ്വതി തടയാൻ ശ്രെമിച്ചു.
“… അമ്മ അച്ഛന് ഇത് അല്ലെ വിളമ്പി കൊടുത്തത്. അച്ഛന് ഇത് കഴിക്കാം എങ്കിൽ എനിക്കും കഴിക്കാം…” വേദിക നല്ല വാശിയിൽ തന്നായിരുന്നു.