Posted by
വാതിൽ തുറക്കുന്നത് കണ്ട് സുരേഷ് ഓടിവന്നു.. കടുത്ത മാനസിക സംഘർഷം അനുഭവിച്ച സുരേഷ് പുറത്ത് കണ്ട കാഴ്ച വിശ്വസിക്കാനാവാതെ നോക്കി.. അവിടെ നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി നിൽക്കുന്നു നിത്യയും, അംബിക മാഡവും.. അവരുടെ ചുണ്ടിലെ ചിരിയും, മുഖത്തെ സന്തോഷവും അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.. നിത്യയെ അവൻ തോളിലിട്ട് പോവുമ്പോ അവൾ ജീവന് വേണ്ടിയെന്നോണം പിടയുകയായിരുന്നു.. മാഡത്തിനെ അറവ് മാടിനെ കൊണ്ടുപോകും പോലെ വലിച്ചിഴച്ചാണവർ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയത്..എന്നിട്ടും രണ്ടാളും ചിരിക്കുന്നു..
സുരേഷിന് ചിരിക്കാനായില്ല.. അവൻ മുന്നോട്ട് വന്ന് അംബികയുടെ രണ്ട് കയ്യും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു..
“മാഡം… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം… എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാനായില്ല മാഡം…
അവരെ അടിച്ച് തോൽപിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു… പക്ഷേ തോക്ക് ചൂണ്ടിയാ എനിക്കെന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും മാഡം… ?.. എനിക്ക്… എനിക്ക്… നിത്യേ… “..
കടുത്ത മാനസിക പ്രയാസമനുഭവിക്കുന്ന സുരേഷിന് വാക്കുകൾ മുഴുവനാക്കാനായില്ല..അവന് കരച്ചിൽ വന്ന് പോയി..
“ഹേയ് സുരേഷ്… എന്തായിത്… ?.
അതിന് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ… “..
ചിരിയോടെയാണ് അംബിക പറഞ്ഞത്.. തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച സുരേഷിന്റെ കയ്യിൽ അവനെ സമാധാനിപ്പിക്കാനെന്ന പോലെ അവളൊന്ന് തടവി…
“ശരിയാ സുരേഷ് സാറേ… ഞങ്ങളെ റൂമിൽ കയറ്റിയപ്പോ തന്നെ അവർക്കൊരു ഫോൺ വന്നു… അപ്പോ തന്നെ അവർ പോവുകയും
ചെയ്തു… “..
ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് പോലെ നിത്യ കൂളായി പറഞ്ഞു..അപ്പോഴാണ് അംബികയുടെ കവിളിലെ പാട് സുരേഷ് കണ്ടത്.. അവന് നിത്യ പറഞ്ഞതങ്ങോട്ട് വിശ്വാസമായില്ല..