വേണുവിനെ അവർ ചവിട്ടിക്കൂട്ടി പഴം തുണി പോലെ ആക്കിയിരുന്നു.. അയാളുടെ ഹീറോയിസമൊക്കെ മാറി നിലത്ത് കൂനിക്കൂടിയിരിക്കുന്നുണ്ട്.. മുസ്തഫാക്കും സുകുമാരനും തരക്കേടില്ലാതെ തല്ല് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്..കന്നഡക്കാരൻ തോക്ക് ചൂണ്ടി എന്തോ പറഞ്ഞു..
ആർക്കും ഒന്നും മനസിലായില്ല..
“ഇതാരാന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയോ…?..
ഇതാണ് വീരേന്ദ്രറെഡ്ഡി… വീരേന്ദ്രണ്ണനാ ഈ മൈസൂരിലെ ദാദ…അബ്ബാസിനെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ മടങ്ങിപ്പോയേനെ… പക്ഷേ വീരേന്ദ്രണ്ണനെ നിങ്ങൾ തല്ലി… അതിനുള്ള ശിക്ഷ അനുഭവിക്കാതെ കേരളത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ മടങ്ങിപ്പോവില്ല… “..
കന്നഡക്കാരൻ പറഞ്ഞത് മലയാളി പരിഭാഷപ്പെടുത്തി.. കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട് പോകുമോ എന്നൊരു പേടി സുരേഷിനുണ്ടായി.. അയാൾ വീരേന്ദ്രന് നേരെ കൈ കൂപ്പി..
“ഞങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളെ അറിയില്ലായിരുന്നു… ക്ഷമിക്കണം…”..
വീരേന്ദ്രൻ ഒറ്റയടി.. മുഖത്തടിയേറ്റ സുരേഷിന്റെ തല കറങ്ങിപ്പോയി..അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ വീരേന്ദ്രൻ വഷളൻ ചിരിയുമായി നിത്യയുടെ ചുറ്റുമൊന്ന് നടന്നു.. പിന്നെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന തോക്ക് മലയാളിയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു..ആർക്കും ഒന്ന് തടയാനാവും മുമ്പ് നിലത്ത് നിന്ന നിത്യയെ അവൻ പൊക്കിയെടുത്ത് തോളിലിട്ട് വീടിന് നേർക്ക് നടന്നു..മുന്നോട്ട് കുതിക്കാനൊരുങ്ങിയ സുരേഷിനെ ആ മലയാളി തോക്ക് ചൂണ്ടി നിർത്തി.. വീരേന്ദ്രന്റെ തോളിൽ കിടന്ന് പിടയുന്ന നിത്യയെ സുരേഷ് വേദനയോടെ നോക്കി..