മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം]

Posted by

ഇനി അവളെ പരീക്ഷിക്കാൻ എനിക്കും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളെ വീണ്ടും മലർത്തിക്കിടത്തി. ആതിരയുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ കാമം കൊണ്ടും ലഹരി കൊണ്ടും പാതി അടഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത ശരീരം എന്റെ മുന്നിൽ ഒരു നിധി പോലെ തുറന്നു കിടന്നു.

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ കാതിനോട് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് മന്ത്രിച്ചു: “ആതിരേ… നിന്റെ സ്വർഗ്ഗവാതിൽ ഞാൻ തുറക്കാൻ പോവുകയാണ്… ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നോ!”
​എന്റെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾക്ക് പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ വിടർന്നു… വാക്സ് ചെയ്ത ആ ചാലിലെ ഓരോ വിറയലും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ തുടകൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി.

​അവളുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ ഉയർന്നു. “വൈശാഖ്… പ്ലീസ്… വേഗം…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ആ ‘സ്വർഗ്ഗവാതിലിന്’ മുന്നിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ എത്തിയപ്പോൾ ആതിരയുടെ ശരീരം ഒരു തന്ത്രി പോലെ മുറുകി.

ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും ആ ചാലിലെ ഇതളുകൾ വിടർത്തി. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ കവാടം പോലെ അത് എന്റെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. ചുവന്നു തുടുത്ത ഇതളുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെ തേൻ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ മണികന്ത് ഒരു മുത്തുപോലെ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ആ കാഴ്ച എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​ഞാൻ പതുക്കെ താഴെ നിന്ന് നാവു കൊണ്ട് ആ തേൻ നക്കിത്തുടച്ച് മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഓരോ ഇഞ്ചിലും എന്റെ നാവിന്റെ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആതിര ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ഒടുവിൽ ഞാൻ ആ കന്തിലെത്തി എന്റെ നാവു കൊണ്ട് അവിടെ ഒന്ന് തട്ടി നിർത്തി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *