Posted by
അവളുടെ ഇറുകിയ ലെഗ്ഗിങ്സിനുള്ളിലെ ആ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങൾ ഓരോ ചുവടിലും താളാത്മകമായി വിറയ്ക്കുന്നത് അവർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.
അവർ പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, റൂം ബോയിയുടെ കൂടെ നിന്ന ഒരാൾ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നവന്റെ ചെവിയിൽ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു: “നോക്കടാ… പിന്നിൽ നിന്ന് നല്ല പെട പെടക്കുന്നുണ്ട്! അകത്ത് നല്ല വെടിക്കെട്ട് നടന്ന ലക്ഷണം ഉണ്ടല്ലോ.”
അതുകേട്ട ഐഷുവിന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നുവെങ്കിലും ഒരു പൊതുസ്ഥലത്ത് വെച്ച് ബഹളമുണ്ടാക്കിയാൽ കാര്യങ്ങൾ വഷളാകുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
അജുവിന്റെ കൈകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് മുറുകുന്നത് കണ്ട ഐഷു അവന്റെ കൈയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
”സാരമില്ല അജൂ…
മൈൻഡ് ചെയ്യണ്ട. നമുക്ക് പോകാം,” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവർ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു വേഗത്തിൽ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കാറിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചപ്പോഴാണ് ഐഷുവിന് സമാധാനമായത്.
അജു കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ആ ഇടവഴിയിൽ നിന്നും മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കയറി. ആ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവർ വീണ്ടും പെരിന്തൽമണ്ണയിൽ നിന്നും തിരികെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി.
ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകൾക്ക് വഴിമാറി. ഐഷുവിന്റെയും ഫൈസിയുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നം പൂവണിയുന്ന ആ സുദിനം വന്നെത്തി.
പന്തലിൽ മൈലാഞ്ചിയുടെ മണവും മാപ്പിളപ്പാട്ടിന്റെ ഈണവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഐഷു ഒരു ചുവന്ന പട്ടുസാരിയിൽ അതിസുന്ദരിയായി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കുവിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.