ഗൗരി നാണത്തോടെ അച്ചായന്റെ കയ്യിൽ നുള്ളി. “അച്ചായാ… പ്ലീസ്! അവൾ അറിയാതെ ചെയ്തുപോയതല്ലേ? കൗതുകം കൊണ്ട് എടുത്തു വെച്ചതാ പാവം. ഇനി അത് പറഞ്ഞ് അവളെ കളിയാക്കണ്ട,” അവൾ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ അച്ചായൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അയാൾ ഗൗരിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചു. “അതിനെന്താ മോളെ, അവൾക്കിപ്പോൾ പതിനെട്ട് വയസ്സായില്ലേ? പ്രായപൂർത്തിയായ പെണ്ണല്ലേ. നീ നോക്കിക്കോ, അവളുടെ ആ രൂപവും ശരീരവടിവുമൊക്കെ വെച്ച് നോക്കിയാൽ അവൾ നിന്നെക്കാൾ വലിയ ‘കഴപ്പി’ ആകാനാണ് ചാൻസ്. വരും ദിവസങ്ങളിൽ നമുക്ക് അത് കാണാം.”
ഗൗരി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അച്ചായൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചേച്ചി മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിവിയുടെ വളർച്ചയും അവളുടെ നോട്ടത്തിലെ മാറ്റങ്ങളും ഗൗരിയും ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അങ്ങനെ രസകരമായ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച് അവർ പഴയ സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
അവിടെ ഒരു പാറപ്പുറത്ത് മണിയും നിവിയും അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദൂരെ നിന്ന് വരുന്ന അവരെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ നിവേദ്യ എഴുന്നേറ്റു. അച്ചായന്റെയും ഗൗരിയുടെയും മുടി വല്ലാതെ ചിതറിക്കിടക്കുന്നതും, ഗൗരിയുടെ നടത്തത്തിലെ ആ അസ്വാഭാവികതയും നിവിയുടെ കണ്ണിൽ ഉടക്കി.
”ചേച്ചീ… ഇതെന്താ നിന്റെ നടത്തം ഇങ്ങനെ? കാലിന് എന്തുപറ്റി?” നിവി സംശയത്തോടെ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.