”അതൊക്കെ പോട്ടെ… ഇനി കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിലാക്കാം. രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാണെങ്കിലും നമുക്ക് ഇപ്പോഴേ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങണം. ടിക്കറ്റും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ മണിയെ വിട്ട് സെറ്റ് ചെയ്യിപ്പിക്കാം,” അച്ചായൻ തന്റെ പഴയ ഫോം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
അവർ രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങിപ്പോയതും മണി തന്റെ കസേര അച്ചായന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ടു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
”അച്ചായാ… കണ്ടില്ലേ ആ ഗൗരിയെ? നല്ല മുഴുത്ത സാധനം! ഒരു തനി നാടൻ ലുക്കും ആ വടിവൊത്ത ശരീരവും. ശരിക്കും ഒരു ഗ്ലാമർ കുട്ടി തന്നെയാ അവൾ,” മണി ഒരുമാതിരി കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു.
അച്ചായൻ കയ്യിലിരുന്ന ക്യാമറ ലെൻസ് തുടച്ചുകൊണ്ട് അവനെ ഒന്നു തുറിച്ചു നോക്കി. “നീ ഇങ്ങനെ വഴിയിൽ പോകുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ ഒക്കെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ മണി. അവൾ ആ കൊച്ചിന്റെ ചേച്ചിയാ, മര്യാദയ്ക്ക് ഇരിക്കാൻ നോക്ക്.”
അതുകേട്ടതും മണി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “എന്താ അച്ചായാ… നിങ്ങളിപ്പോ വലിയൊരു മാന്യൻ ആയോ? കൂർഗിലെ ആ മഞ്ഞിൽ വെച്ച് കല്യാണിയെയും, കൊച്ചിയിലെ ആ ഹൗസിൽ വെച്ച് ഹാൻസുവിനെയും ഒക്കെ നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലേ? അന്ന് ഇല്ലാത്ത മാന്യതയൊന്നും ഇപ്പോൾ കാണിക്കല്ലേ…
നാട്ടിലെ ആണുങ്ങളുടെ അണ്ടിയിൽ വാണപ്പാല് വരുത്തുന്ന എല്ലാ ചരക്കിനെയും അറഞ്ചം പൊറഞ്ചം പണിയുന്ന ആളുടെ സ്ത്രീത്വ ബോധം കാണണേ….”