Posted by
”പിന്നെ… കുറച്ച് ബിസ്കറ്റ് കൂടി…” നിവി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്ന പേടിയും, ഉള്ളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ സുഖകരമായ തരിപ്പും അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
അവൾ ഉടനെ അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ കൗണ്ടറിൽ തന്നെ ചാരി നിന്നു. മേഘാലയയിലെ തണുത്ത കാറ്റിലും അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.
നിവേദ്യ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ചായയും പലഹാരങ്ങളുമായി പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലിരിക്കുന്ന ആ യന്ത്രം മനോഹരമായി വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അച്ചായൻ അറിയാതെ വരുത്തിവെച്ച ആ ‘മീഡിയം സ്പീഡ്’ വിറയൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അലയൊലി തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.
അവൾ വന്ന് അച്ചായന്റെയും ഗൗരിയുടെയും ഇടയിലായി ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ചുവപ്പും ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയും കണ്ടപ്പോൾ ഗൗരിക്ക് ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നി.
”എന്താടി നിവീ, നിന്റെ മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്? നല്ല തണുപ്പുണ്ടോ?” ഗൗരി ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.
”ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. ആ കൗണ്ടറിലെ തിരക്ക് കാരണം വന്നതാ,” നിവി എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. അവൾ കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസ് മുറുകെ പിടിച്ചു. ആ തണുത്ത ചായ ഗ്ലാസിന്റെ ചൂട് പോലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ തരിപ്പിന് ആശ്വാസം നൽകുന്നില്ല.