ബാനറുകളും വർണ്ണ ബലൂണുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നടുവിലെ ടേബിളിൽ അവർ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്ന ആ വലിയ ചോക്ലേറ്റ് കേക്ക് മെഴുകുതിരികൾ തെളിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
അച്ചായൻ തന്റെ ക്യാമറയുമായി റെഡിയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. മണി ആവേശത്തോടെ കൈയടിക്കുന്നു. നിവേദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അവൾ ഇതൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
”അച്ചായാ… ഇതാണോ ചേച്ചി പറഞ്ഞ ബഹളം?” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
”നിന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നിന്റെ ചേച്ചിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു,” അച്ചായൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
ഗൗരി അച്ചായനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ആ പഴയ കുസൃതി ചിരി തെളിഞ്ഞു. വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിലിരുന്ന ആ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ നേരിയ പ്രകമ്പനം അവൾ മാത്രം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”കേക്ക് മുറിക്കൂ നിവീ, സമയം പന്ത്രണ്ടരയായി,” മണി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
നിവേദ്യ കേക്കിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അച്ചായൻ തന്റെ ക്യാമറയിലൂടെ ആ നിമിഷങ്ങൾ ഒപ്പിയെടുത്തു. ഓരോ ക്ലിക്കിലും അയാളുടെ ലെൻസിൽ തെളിഞ്ഞത് നിവേദ്യയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സന്തോഷമായിരുന്നു, പക്ഷേ അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകൾ മുഴുവൻ തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയെ കുറിച്ചായിരുന്നു.
നിവേദ്യ ആവേശത്തോടെ കേക്കിന് മുന്നിൽ നിന്നു. അച്ചായൻ തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ ക്യാമറ റെഡിയാക്കി പൊസിഷൻ പിടിച്ചു. മുറിയിൽ ഒരാഘോഷത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം കൊണ്ടുവരാൻ മണി തിരക്ക് കൂട്ടി.