പക്ഷേ അച്ചായൻ ഒന്നു ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അയാൾ റിമോർട്ടിലെ ബട്ടൺ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി സ്പീഡ് പരമാവധിയിലാക്കി.
ഇത്തവണ ഗൗരിക്ക് തന്റെ ശബ്ദം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല
. “ആഹ്… അച്ചായാ… മതിയേ…” അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് സീറ്റിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു. അവളുടെ കൈകൾ സീറ്റിന്റെ ലെതറിൽ മുറുകെ അമർന്നു. അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസവും ഓരോ തേങ്ങലായി മാറി.
മുന്നിലിരുന്ന ഡ്രൈവർ മിററിലൂടെ പുറകിലെ കാഴ്ചകൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഗൗരിയുടെ ആ ചുവന്നു തുടുത്ത മുഖവും, അവളുടെ ആ ശിൽക്കാരങ്ങളും അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ഉണർവുണ്ടാക്കി. അയാൾ വണ്ടിയുടെ വേഗത പതുക്കെ കുറച്ച്, ആ കാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് വണ്ടി ഓടിച്ചു തുടങ്ങി.
അച്ചായൻ ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന് അവളുടെ കാതോരം പറഞ്ഞു, “ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ് ഗൗരി… നീ ഇനിയും ഒരുപാട് അനുഭവിക്കാനുണ്ട്.”
ഗൗരിയുടെ നിയന്ത്രണം പാടെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ പ്രകമ്പനം അവളുടെ സിരകളെ ഉന്മാദത്തിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കൽ എത്തിച്ചു. അവൾ അച്ചായന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു. പെട്ടെന്ന്, ഒരു വലിയ വിറയലോടെ അവൾ അച്ചായനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ പക്കൽ നിന്നും അവസാനമായി ഒരു വലിയ ശിൽക്കാരം പുറത്തു വന്നു.