“അച്ചായാ, ഈ റെഡ് വെൽവെറ്റ് നോക്കിയേ, ഇതിൽ നമുക്ക് നിവിയുടെ പേര്….” അവൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങവേ, അച്ചായൻ വീണ്ടും റിമോർട്ട് ഓൺ ചെയ്തു.
ഇത്തവണ അയാൾ അത് നിർത്താതെ ഒരേ താളത്തിൽ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു.
ഗൗരിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. നിൽക്കാൻ വയ്യാതെ അവൾ പതുക്കെ കൗണ്ടറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ അധരങ്ങൾ അറിയാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്ന പേടി ഒരുവശത്ത്, അച്ചായൻ നൽകുന്ന ആ സുഖകരമായ പീഡനം മറുവശത്ത്. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് വയറിന് താഴെ വസ്ത്രം അമർത്തിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
”മാഡം, ഈ കേക്കിന് മുകളിൽ ഒരു ഗോൾഡൻ ഫിനിഷിംഗ് നൽകാം,” ഷോപ്പ് കീപ്പർ വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
”ആഹ്… ശരി… അതു മതി…” ഗൗരിയുടെ മറുപടിയിൽ ആ ലഹരി മുഴുവൻ പ്രകടമായിരുന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. സംസാരത്തിനിടയിൽ അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കാലുകൾ പരസ്പരം അമർത്തി. അച്ചായൻ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്ന് പതുക്കെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു
, “എന്താ കൊച്ചേ, കേക്ക് സെലക്ട് ചെയ്യാൻ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പാടാണോ? അതോ വേറെ വല്ലതുമാണോ?”
അച്ചായന്റെ ആ സാമീപ്യവും അയാളുടെ ശബ്ദവും അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി. ഗൗരി എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഒരു വലിയ ചോക്ലേറ്റ് കേക്ക് സെലക്ട് ചെയ്തു. അച്ചായൻ പണമടയ്ക്കുമ്പോൾ ഗൗരി ദൂരെ മാറി നിന്ന് തന്റെ വസ്ത്രം ഒന്ന് ശരിയാക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. ഷോപ്പിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അച്ചായന്റെ കൈകളിൽ ബലമായി നുള്ളി.