Posted by
ആ വെള്ള സ്ലീവ്ലെസ്സ് ബനിയന്റെ ഇറുകിയ പിടുത്തത്തിൽ അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസതാളവും അച്ചായന് തൊട്ടടുത്ത് അനുഭവിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിമാനം ടേക്ക്-ഓഫ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പേടി കൊണ്ടാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല, ഗൗരി പതുക്കെ അച്ചായന്റെ കൈമുട്ടിൽ ഒന്ന് അമർത്തി പിടിച്ചു.
”അച്ചായാ… എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടി,” അവൾ അച്ചായന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അച്ചായൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
ആ വെള്ള ബനിയനുള്ളിൽ അവളുടെ മാംസളമായ തോളുകൾ അച്ചായന്റെ കൈകളിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പുറത്തെ സീറ്റിലിരുന്ന് മണി ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ അച്ചായനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. നിവേദ്യയാകട്ടെ, വിമാനം ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുന്നത് കണ്ട് കൗതുകത്തോടെ പുറത്തെ മേഘങ്ങളെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്.
രണ്ട് മണിക്കൂർ യാത്രയാണ് ഗുവാഹത്തിയിലേക്ക്.
ആ യാത്രയിൽ ഗൗരിയുടെ ആ സാമീപ്യവും നിവേദ്യയുടെ കൊഞ്ചലുകളും അച്ചായന്റെ ഉള്ളിൽ മേഘാലയയിലെ തണുപ്പിനേക്കാൾ വലിയൊരു ചൂട് നിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിമാനത്തിലെ തണുത്ത എസിയിൽ ഗൗരി അച്ചായന്റെ തോളിലേക്ക് പതുക്കെ ചാരി കിടന്നു.
വിമാനം ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിലേക്ക് ഉയർന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ക്യാബിനിലെ വെളിച്ചം പതുക്കെ മങ്ങിത്തുടങ്ങി. യാത്രക്കാർ ഓരോരുത്തരായി ഉറക്കത്തിലേക്കും വിശ്രമത്തിലേക്കും നീങ്ങി.
ജനൽചില്ലിലൂടെ പുറത്തെ കറുത്ത ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന നിവേദ്യ, തണുത്ത എസിയുടെ സുഖത്തിൽ പതുക്കെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പതുക്കെ അയഞ്ഞു. തോളിൽ കിടന്ന ചുവന്ന സാരിയുടെ തലപ്പ് അറിയാതെ താഴേക്ക് വഴുതിവീണു. ആ ഇറുകിയ സ്ലീവ്ലെസ്സ് ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വസനത്തിനൊപ്പം ഉയർന്നുതാഴുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത മാറിടത്തിന്റെ വിടവ് അച്ചായന്റെ കണ്ണുകളിൽ കൃത്യമായി പതിഞ്ഞു. സാരി മാറിയതോടെ അവളുടെ വെളുത്ത വയറും ആഴമുള്ള നാഭിയും ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു. അച്ചായന്റെ നോട്ടം അറിയാതെ ആ കാഴ്ചകളിൽ തറച്ചുപോയി.