Posted by അതുകേട്ടതും അച്ചു ഒന്ന് വിടർന്നു ചിരിച്ചു… അവനെ കളിയാക്കാനെന്നോണം ചുണ്ടുകൾ കൂർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു..
“അയ്യടാ… എന്തൊരു കോൺഫിഡൻസ്!”
അവളുടെ ആ പരിഹാസം കലർന്ന മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അക്കുവിന്റെ മുഖം ഒന്ന് മങ്ങി. ഒരു ചെറിയ നിരാശ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ചു. അവന്റെ ആ മാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ അച്ചുവിന് പാവം തോന്നി. അവൾ തന്റെ നുണക്കുഴികൾ കാട്ടി സുന്ദരമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു…
”സത്യം പറഞ്ഞാൽ നീ വല്ലാതെ അഹങ്കരിക്കും… എന്നാലും പോട്ടെ, ഞാൻ പറയാം. നീ കൊണ്ടുവരുന്ന സമ്മാനങ്ങൾ ഒന്നുമല്ല എന്റെ സന്തോഷം… അതിലും വലിയ സമ്മാനങ്ങളൊക്കെ ദേവേട്ടൻ എനിക്ക് തരാറുണ്ട്.. പക്ഷേ…”
അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, അവന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ നുള്ളി… “ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിന്റെ ആ കൊതിപിടിച്ചുള്ള നോട്ടവും, പിന്നെ വലിയ കാരണവരെപ്പോലെയുള്ള ആ സംസാരവും ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ… നിന്നോട് വല്ലാത്തൊരു സഹതാപവും, കൂടെ ഇത്തിരി… ഒരിത്തിരി മാത്രം ഇഷ്ടവും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.”
അതുപറഞ്ഞ് അവൾ ഒന്നു കുണുങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. ആ ചിരിയിൽ അക്കുവിന്റെ എല്ലാ പിണക്കങ്ങളും അലിഞ്ഞുപോയി. തന്റെ ചേച്ചിയുടെ ഉള്ളിൽ തനിക്കായി ഒരു സ്ഥാനം നേരത്തെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ ആവേശഭരിതനാക്കി…
കുറച്ചുനേരം അവർക്കിടയിൽ മൗനം മാത്രം വാചാലമായി നിന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അക്കു തന്റെ ഉള്ളിലെ പഴയൊരു ഓർമ്മയിൽ തങ്ങിനിന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. അവന്റെ ആ ചിരി കണ്ടതും അച്ചു പുരികമുയർത്തി ‘എന്തിനാ ചിരിച്ചത്?’ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവനെ ഉറ്റുനോക്കി.