Posted by
ഷെഖാവത്ത്: “സാർ എന്തിനാ ഇത്ര ചൂടാകുന്നത്? എനിക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടി. ഇനി സാറിന് ഇവളെ കൊണ്ടുപോകാം. കണക്കുകളെല്ലാം തീർത്തു കഴിഞ്ഞു.”
തകർന്നുപോയ ശ്രീവല്ലിയെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കേശവൻ സ്റ്റേഷന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ തളർന്ന രൂപവും വാടിയ മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ കേശവന്റെ ഉള്ളിൽ പക എരിഞ്ഞു കയറി. സ്റ്റേഷന്റെ പടിയിറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് കേശവൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഷെഖാവത്തിനെ ഒന്നു നോക്കി.
കേശവൻ: “സാറേ… നിങ്ങൾ ഇന്ന് ചെയ്തതിന് വലിയൊരു വില കൊടുക്കേണ്ടി വരും. പുഷ്പ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഇതിനൊക്കെ കൃത്യമായി കണക്ക് പറയേണ്ടി വരും. അന്നത്തെക്കാൾ വലിയൊരു ശിക്ഷ അയാൾ സാറിന് കരുതി വെക്കും.”
ഷെഖാവത്ത് അത് കേട്ട് പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചെങ്കിലും, കേശവന്റെ കണ്ണിലെ ആ തിളക്കം അയാളിൽ നേരിയൊരു ഭയം ഉണ്ടാക്കി. കേശവൻ ശ്രീവല്ലിയെ താങ്ങി ജീപ്പിൽ കയറ്റി. ആ യാത്രയിലുടനീളം ശ്രീവല്ലി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ ക്രൂരതയുടെ കൈപ്പേറിയ രുചി മായാതെ നിന്നു.
ആ കറുത്ത രാത്രിയിൽ, തകർന്നുപോയ മനസ്സുമായി ശ്രീവല്ലി ബംഗ്ലാവിലെത്തി. അവളുടെ ഉടലിലെ മുറിവുകളേക്കാൾ ആഴത്തിലായിരുന്നു ആത്മാവിനേറ്റ മുറിവ്. ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് സ്വന്തം കാലുകളിൽ നിൽക്കാൻ പോലും കരുത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. കേശവൻ അതീവ ജാഗ്രതയോടെ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് മുറിയിലെത്തിച്ചു.