Posted by
സൂസന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചായക്കപ്പ് വിറച്ചു. അവൾ ഞെട്ടലോടെ ജോർജിനെ നോക്കി. “നീ… നീ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത്?”
ജോർജ്ജ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി, അവളുടെ ചെവിക്ക് അരികിലായി പറഞ്ഞു, “ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടു മാഡം. നിങ്ങളുടെ ഫോണിലെ ആ ഫോട്ടോകളും മെസേജുകളും… എല്ലാം എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.”
സൂസൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ജോർജ്ജ് അവളുടെ തോളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ പിടിയിൽ ഒരു വേലക്കാരന്റെ വിനയമായിരുന്നില്ല, ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ കരുത്തായിരുന്നു.
“ഇനി മുതൽ കാര്യങ്ങൾ എന്റെ രീതിയിൽ നടക്കും സൂസൻ. നീ എന്നെ വേലക്കാരനാക്കിയില്ലേ? ഇനി ഞാൻ നിന്നെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നീ തന്നെ തീരുമാനിക്കൂ…”
ജോർജ്ജ് തിടുക്കം കാണിച്ചില്ല. പെട്ടെന്ന് ഒരു ശാരീരിക ബന്ധത്തിന് മുതിർന്നാൽ അവൾ ഒരുപക്ഷേ തകർന്നേക്കാം അല്ലെങ്കിൽ പോലീസിനെ സമീപിച്ചേക്കാം എന്നവൻ കരുതി. പകരം, അവളുടെ അഹങ്കാരത്തെ ഓരോ ഇഞ്ചായി തകർക്കാനാണ് അവൻ തീരുമാനിച്ചത്. ഭയവും ലജ്ജയും കലർന്ന ഒരുതരം ‘മാനസിക അടിമത്തത്തിലേക്ക്’ അവളെ കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം.
ഇടുക്കിയിലെ ആ വലിയ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ മഞ്ഞ് പെയ്തിറങ്ങുന്ന മറ്റൊരു പ്രഭാതം.
പതിവുപോലെ രാവിലെ ആറുമണിക്ക് സൂസൻ എഴുന്നേറ്റു. മാത്യു തലേദിവസം രാത്രി വൈകി വന്നതുകൊണ്ട് നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ബെൽ അടിച്ച് ജോർജിനെ വിളിക്കാനായി അവൾ കൈ നീട്ടിയപ്പോഴാണ്, വാതിലിന് താഴെ ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പ് അവൾ കണ്ടത്.