Posted by “അതെ…”
ആ ഒറ്റ വാക്ക് കേട്ടതും ഷവറിൽ നിന്നുള്ള തണുത്ത വെള്ളത്തേക്കാൾ വലിയൊരു മരവിപ്പ് എന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി. എന്റെ ശരീരം മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് വിറച്ചുപോയി. നിധിയുടെ കണ്ണുകളിലെ ഗൗരവം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ തമാശ പറയുകയല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഞാൻ പകച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ, എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നുനിന്നിരുന്ന ആമി എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“പൊന്നൂസേ… നിന്നോട് ഇന്നലെ മുതൽ ഒരു കാര്യം പറയണം പറയണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നതാ…”
അവൾ എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക്, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ അവിടെ പതിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ആ ടാറ്റൂവിലേക്ക് വിരലോടിച്ചു.
“നിന്റെ കഴുത്തിലെ ആ ടാറ്റൂ… അതിപ്പോൾ അവിടെ ഇല്ല… അത് പൂർണ്ണമായും പോയി…”
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ തപ്പിനോക്കി. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആ സർപ്പത്തിന്റെ രൂപമുള്ള തടിപ്പ് ഇപ്പോഴില്ല. ആ ഭാഗം വെറും സാധാരണ ചർമ്മം പോലെ മൃദുവായിരിക്കുന്നു.
“മാനസ ചേച്ചി അതിനാ ഇന്നലെ നിന്നെ തൊട്ടത്…”
ആമി അവളുടെ ഒരു മുലപിടിച്ചു എന്റെ വായിലേക്ക് തിരുകി വീണ്ടും തുടർന്നു….
“ഞങ്ങൾ അപ്പോൾ ആകെ പേടിച്ചുപോയിരുന്നു…. ആകെ തളർന്നു കിടന്ന നിന്നേം നോക്കി ചേച്ചിയോട് ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ, സമയമാവുമ്പോൾ എല്ലാം പറയാം എന്നാ പറഞ്ഞത്…”
എന്നിലെ ഈ പുതിയ ഊർജ്ജത്തിന് കാരണം അതാണോ? ശരിക്കും ആരാണ് ആ മാനസ?