Posted by
ഷവറിന്റെ ചുവട്ടിൽ, തണുത്ത വെള്ളം വീഴുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം സോപ്പ് പതപ്പിച്ചു നൽകി. ആമിയുടെ മുടിയിൽ ഷാംപൂ ഇടുമ്പോൾ അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി നിന്നു.ആ സമയം നിധി എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ ഇരുന്ന് കുഴലൂത്ത് വായനയിലായിരുന്നു അവളവനെ ഉഴിഞ്ഞും ഊമ്പിയും സ്വർഗം കാണിച്ചു……
“ദേവാ… നീ ആ മുകളിലെ മുറിയിൽ പോയിരുന്നോ? മാനസ ചേച്ചിയെ കണ്ടോ?”
കുട്ടനിൽനിന്നും ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ നിധി മുഖമുയർത്തി എന്നോട് ചോദിച്ചു..
ആമിയുടെ മുലകൾ പിടിച്ചുടക്കുന്ന എന്റെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി.
“ഏത് ചേച്ചി…?”
ഞാൻ നെറ്റി ചുളിച്ചു.
“നിന്നേ ഇന്നലെ ഒറ്റ തൊടലിന് പറത്തിയില്ലേ ആ ചേച്ചി…,അവരൊക്കെ അമ്മ എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്ന ആ പെണ്ണ് …”
ആമി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു.
‘മാനസ’
സർപ്പദേവതയുടെ പേര്. വെറുമൊരു പേരല്ല അത്, പാതാളത്തിന്റെ ഇരുളും നിഗൂഢതകളും മുഴുവൻ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഗാംഭീര്യമുള്ള പേര്.
പെട്ടെന്ന് എന്റെ ഓർമ്മകൾ കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി.
ഇടിയും മിന്നലുമുള്ള പേടിപ്പെടുത്തുന്ന മഴ രാത്രികളിൽ, മരിക്കാൻ കിടക്കുന്ന എന്റെ അമ്മൂമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഭയത്തോടെയും അതിലേറെ കൗതുകത്തോടെയും കേട്ടിരുന്ന മാനസാദേവിയുടെ കഥകൾ.
“ദേവൂട്ടാ.., വെറുമൊരു ദേവതയല്ല മാനസ… നാഗങ്ങളുടെ മഹാരാജ്ഞിയാണവൾ…”
അമ്മൂമ്മയുടെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകളിൽ അലയടിച്ചു.
“കൈലാസനാഥനായ പരമശിവന്റെ മനസ്സിൽ (മാനസത്തിൽ) നിന്നുമാണ് അവൾ ജനിച്ചത്. അതുകൊണ്ടാണ് അവൾക്ക് മാനസ എന്ന് പേരുവന്നത്.