നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 20 [കാവൽക്കാരൻ]

Posted by

 

ഇപ്പോൾ ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ, യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ മൂന്ന് ശരീരങ്ങൾ.

 

ഞാൻ അവരുടെ നഗ്നമായ കാലുകളിലും വയറിലും മാറി മാറി ഉമ്മ വെച്ചു. എന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ സ്പർശനം ഏറ്റപ്പോൾ അവർ ചുംബനം നിർത്തി കിതപ്പോടെ എന്നെ നോക്കി.

 

അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, അവിടെ തിളച്ചുമറിയുന്ന കാമം എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. സ്നേഹവും ആസക്തിയും കൂടിക്കുഴഞ്ഞ ആ നോട്ടം എന്നെ വല്ലാതെ ദാഹിപ്പിച്ചു.

 

​നഗ്നരായി, പരസ്പരം തൊട്ടുരുമ്മി ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന അവരെ കണ്ടപ്പോൾ പുരാണങ്ങളിലെ നാഗകന്യകമാർ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നതാണോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.

 

ഏതോ ഒരു വലിയ കലാകാരൻ, തന്റെ ആയുസ്സ് മുഴുവൻ തപസ്സിരുന്ന് വരച്ചുതീർത്ത, ജീവനുള്ള ഒരു മനോഹരമായ പെയിന്റിംഗ് പോലെ… ആ കാഴ്ച അത്രയും വശ്യവും മനോഹരവുമായിരുന്നു. അവരുടെ ഉടലഴകും ആ ഇരിപ്പും കണ്ടാൽ കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നില്ല.

 

​പെട്ടെന്ന് നിധി ബെഡിലേക്ക് മെല്ലെ ചാഞ്ഞു കിടന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ വെളുത്ത, ഒഴുക്കൻ കാലുകൾ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി, കാൽമുട്ടുകൾ മടക്കി വെച്ചു.

 

​അതൊരു വെറും നോട്ടമായിരുന്നില്ല, എന്നെ അവളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ക്ഷണിക്കുന്ന, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം തീർക്കാൻ എന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്ന വിളിയായിരുന്നു അത്.

 

ഞാൻ ഒട്ടും വൈകാതെ, ആ വെള്ളവിരിപ്പിലൂടെ മുട്ടിലിഴഞ്ഞ് അവളുടെ കാൽചുവട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി. എന്റെ ഓരോ ചലനവും അവൾ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ, വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയോടെ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *