“ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ല… എനി സജക്ഷൻസ്…?”
ഇല്ല എന്ന് ഹരിത ചുമൽ കൂച്ചി!
“കൃത്യമാ ഇടികിട്ടിയ മൊലേക്കൂടി ആണല്ലോ ബെൽറ്റ്…! ഇപ്പൊ വേദന എങ്ങനുണ്ട്..?”
“ഓ… അതിന്നലേ മാറി ഇപ്പൊ ഞെക്കി നോക്കിയാ വേദയുണ്ട് അത്രേയുള്ളൂ എന്താ ഞെക്കി നോക്കണോ?”
ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഹരിത ചിരിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു…
“ഞെക്കണം ഞെക്കണം പെക്ഷേ അതാവേദന ഒക്കെ മാറീട്ടു മതി..!”
ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹരിത വീണ്ടും ചിരിച്ചു…
“എന്നിട്ട്… പറ..? ബ്രാ മാറിയപ്പോ ഇപ്പോ എന്തു തോന്നുന്നു…?”
“മൊല എരട്ടീമായി വയറു പകുതീമായി.. ഇപ്പൊ കഷ്ട്ടി ഒരു മുപ്പതു വയസു പറയും!
ഹരിതയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു….
“മക്കളൊക്കെ എത്ര വയസൊക്കെ ആയതാ…?”
“മോൾക്ക് ഒൻപത് മോന് ഏഴ്…ചേട്ടന്റെയോ?”
“മൂത്ത മോൾക്ക് നാല്പത്തിരണ്ട്!
മോന് ഇരുപത്. പെണ്ണിന് പതിനഞ്ച്”
ഹരിത ചിരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ തുടർന്നു…
“ഇനി ഗൗരവമായി ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാം.. എത്ര സൂക്ഷിച്ചാലും ചിലപ്പോൾ അബദ്ധം പറ്റാം. നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് നമ്മൾ പിടിക്കപ്പെട്ടാലോ?”
ഹരിത ഒന്ന് ചിരിച്ചു….
“അതപ്പോഴല്ലേ… എന്റെ ചേട്ടാ ഞാനൊരു ഗസറ്റഡ് ഓഫീസർ അല്ലേ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ ഉള്ള അറിവും പ്രാപ്തിയും ഒക്കെ എനിക്കില്ലേ? ചേട്ടൻ യാതൊന്നും പേടിക്കണ്ട ഒരു സംശയോം വേണ്ട…”
ചമ്മിപ്പോയ ഞാൻ ചിരിച്ചു ചമ്മി എന്ന് തുറന്ന് സമ്മതിച്ചിട്ട് അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു…
“എങ്കി ഞാൻ ഡബിൾ ഓക്കേ…
ശരീരികവും മാനസികവും ആയി നമുക്ക് ഒന്നിക്കാം. നന്നായി ഉള്ളു തുറന്ന് സ്നേഹിക്കാം. പക്ഷേ നമ്മുടെ കുടുംബവും കുഞ്ഞുങ്ങളും നമുക്ക് രണ്ടിനും വലുത് തന്നാവണം!