Posted by അക്കു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്, ബാൽക്കാനിയുടെ മങ്ങിയ നിഴലിലൂടെ അച്ചു കിടക്കുന്ന മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരുതരം കിതപ്പും ആകാംക്ഷയും നിറഞ്ഞുനിന്നു.
****************
തലയണയിൽ മുഖമമർത്തിക്കിടക്കുമ്പോയും അച്ചുവിന്റെ ശ്വാസഗതിക്ക് വേഗതയേറിരുന്നു…
കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ നിമിഷങ്ങൾ..
എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ ശ്രമിച്ച തന്റെ കൈകളിൽ തൂങ്ങി, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൻ കെഞ്ചി: “കുറച്ചു നേരം കൂടി… ചേച്ചി, പ്ലീസ്…”
ആ യാചനയ്ക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റുകൊടുക്കാതിരിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല…
അനുസരണയുള്ള ഒരു കാമുകിയെപ്പോലെ അവൾ അവനരികിൽ ഇരുന്നു കൊടുത്തു…
പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം സംഭവിച്ചത് അച്ചുവിന്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കും അപ്പുറമായിരുന്നു…
തന്റെ അടിവയറ്റോട് ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്ന അക്കുവിന്റെ മുഖം പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞ് അവളുടെ വിടർന്ന തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് പൂഴ്ന്നു…
”ഈശ്വരാ…”
ഓർമ്മകളിൽ പോലും അച്ചുവിന്റെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു…
വസ്ത്രത്തിന്റെ നേർത്ത തുണിയുടെ മറയുണ്ടായിട്ടും, അവന്റെ നിശ്വാസത്തിന്റെ ആ തീച്ചൂട് തന്റെ ഉൾപ്പൂവിൽ നേരിട്ട് വന്നു പതിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയിരുന്നു …
ഭയവും കുറ്റബോധവും അവളുടെ മനസ്സിനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയെങ്കിലും, എവിടെ നിന്നെന്നില്ലാത്ത ഒരു വികാരവും അവളുടെ രക്തത്തിൽ പടരുകയായിരുന്നു…
ശരീരത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും വല്ലാത്തൊരു ഒഴുക്ക് അവൾ അനുഭവിച്ചു… നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത, എന്നാൽ തടയാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു മധുരനൊമ്പരം…