Posted by ഈ ലോകത്ത് എത്രയോ പെണ്ണുങ്ങളുണ്ട്, അതിൽ തന്നെ എത്രയോ സുന്ദരിമാരും. എന്നിട്ടും എന്തിനാണ് അക്കു തന്നെ ഇങ്ങനെ മോഹിക്കുന്നത്?
താനൊരു വിവാഹിതയല്ലേ?
അവന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചിയല്ലേ?
അതിനുമാത്രം സൗന്ദര്യം തനിക്കുണ്ടോ?
ആ ഓർമ്മയിൽ അറിയാതെ തന്നെ അച്ചുവിന്റെ കവിളിൽ ഒരു നുണക്കുഴി വിരിഞ്ഞു…
പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് ഒരു പേര് മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയതും ആ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞുപോയി…
ഷബീന!
ആരാണ് അവൾ? എന്തിനാണ് അക്കു അവളെപ്പറ്റി ഇത്രയധികം പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുന്നത്? അത്രയ്ക്കും സുന്ദരിയായിരിക്കുമോ അവൾ? തന്നേക്കാളും??
മനസ്സിന്റെ വിളി കേട്ടതുപോലെ അച്ചു എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ ചെന്നുനിന്നു…
മുടി കോതി ഒതുക്കിയും, ഇടവും വലവും തിരിഞ്ഞുനിന്നും അവൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെയും സൗന്ദര്യത്തെയും ആഴത്തിൽ നിരീക്ഷിച്ചു…
ഇല്ല, ഇപ്പോഴും തന്നെ ആര് കണ്ടാലും മോശം പറയില്ല. അതിനുമാത്രം ആവോളമുണ്ട് തന്റെ ഉടൽഭംഗി…
പിന്നെ എന്തിനാണ് അക്കു ആ ഷബീനയെ ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്?
“അല്ല, അക്കു മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ മോഹിക്കുമ്പോൾ എന്തിനാണ് എനിക്ക് ഇത്രയേറെ കുശുമ്പ്?”
സ്വന്തം മനസ്സിനോട് തന്നെ അവൾ ആ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു… പക്ഷെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ അവളുടെ യുക്തികൾ ഓരോന്നായി പതറിപ്പോയി.
ഇപ്പോൾ തനിക്ക് അക്കുവിനോട് തോന്നുന്നത് വെറുമൊരു വാത്സല്യമാണോ? അതോ അവനെ മറ്റൊരാൾക്കും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം തന്നിലേക്ക് മാത്രം തളച്ചിടണമെന്ന സ്വാർത്ഥതയാണോ?
ആ മോഹത്തിന് പ്രണയമെന്നാണോ അതോ തീവ്രമായ ഒരു ആസക്തി എന്നാണോ പേരിടേണ്ടത്?