അവൻ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് തന്റെ പാൻസിന്റെ സിപ് പതുക്കെ താഴ്ത്തി. ശാരദ ഭയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
“എന്തിനാ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് വാടി,” അവൻ അവരുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു. “മുട്ടുകുത്തി ഇരിക്ക്!”

“അജിത്ത്… അരുത്… എനിക്ക് കഴിയില്ല…” ശാരദ കൈകൾ കൂപ്പി കരഞ്ഞു. ഒരു അധ്യാപികയെന്ന നിലയിൽ തന്റെ അന്തസ്സ് പൂർണ്ണമായും തകരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്.
“കഴിയില്ലെന്നോ? നിനക്ക് ഇതെല്ലാം ശീലമുള്ളതല്ലേടി? വായ തുറക്ക്,” അവൻ ക്രൂരമായി മന്ത്രിച്ചു. ശാരദ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു.
ആ ഇരുണ്ട മൂലയിൽ വെച്ച് അവൾക്ക് അവന്റെ ആജ്ഞകൾ അനുസരിക്കേണ്ടി വന്നു.
അവൻ ശാരദയുടെ തലയിൽ മുടിയിൽ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളെക്കൊണ്ട് പലതും ചെയ്യിച്ചു.
ശാരദയുടെ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന ശബ്ദവും അജിത്തിന്റെ പരുക്കൻ ചിരിയും ആ വരാന്തയിൽ മുഴങ്ങി. “ഊമ്പെടി… നല്ലോണം ഊമ്പ്… നിന്റെ ഈ നാവുകൊണ്ട് എനിക്ക് സുഖം തരണം,” അവൻ പച്ചയായി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
ശാരദയുടെ കണ്ണുനീർ അവന്റെ തുടകളിൽ വീണു. അപമാനത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തായിരുന്നു അവർ. ഏകദേശം പത്ത് മിനിറ്റോളം അവൻ അവളെക്കൊണ്ട് അത് ചെയ്യിപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ വന്യമായ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ അവൻ ആകെ വിറച്ചു.
അവൾക്കതു മുഴുവനും കുടിച്ചിറക്കേണ്ടി വന്നു..
അജിത്തിന്റെ വന്യമായ ശ്വാസഗതി പതുക്കെ താഴ്ന്നു വന്നു. അവന്റെ മുഖത്തെ ആ ക്രോധവും ക്രൂരതയും പതുക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതായി.