അവൻ തന്റെ കൈ പതുക്കെ സാരിക്കുള്ളിലൂടെ പുറകിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവരുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു.
“ഹൊഊ.. നിതിനെ ഹ്ഹ്ഹ് ഡാാാ ”
ശാരദയുടെ ശരീരം അവന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ വെറും മെഴുക് പോലെ ഉരുകുകയായിരുന്നു.
“നിതിൻ… ആരെങ്കിലും വരും… പ്ലീസ്… നമുക്ക്… നമുക്ക് ശനിയാഴ്ച കാണാം. ഇപ്പോൾ വിടൂ…” അവർ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
നിതിൻ അവരെ ഭിത്തിയോട് ഒന്നുകൂടി അണച്ചു പിടിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ശാരദയുടെ കഴുത്തിൽ പരുക്കനായി ചുംബിച്ചു.
“ശനിയാഴ്ച വരെ കാത്തിരിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ ശാരദ… നിന്റെ ഈ ദേഹം ഒന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഗൾഫുകാരൻ വേണു ഭാഗ്യവാനാ… ഇത്രയും വലിയ സാധനങ്ങളൊക്കെ അയാൾ എങ്ങനെയോ സഹിക്കുന്നത്?”
അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ ശാരദയുടെ ബ്ലൗസിന്റെ പുറകിലെ ഹുക്കുകളിൽ കൊരുത്തു.
“ഒന്ന് അഴിക്കട്ടെ ടീച്ചറേ? ആ വെളുത്ത പുറം ഒന്നുകൂടെ കാണാൻ വേണ്ടിയാ…”
“അരുത്! നിതിൻ… വേണ്ട!” ശാരദ അവന്റെ കൈകൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. “ഇവിടെ വെച്ച് ഒന്നും ചെയ്യരുത്. ഞാൻ… ഞാൻ ശനിയാഴ്ച നീ പറയുന്നത് പോലെ കേൾക്കാം. ഉറപ്പായും…”
നിതിൻ പതുക്കെ കൈ പിൻവലിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ജയശ്രീ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. “ശരി… ടീച്ചറുടെ വാക്ക് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം… ശനിയാഴ്ച വരുമ്പോൾ വേണ്ടന്ന് പറയാൻ ഉള്ള സമയമൊന്നും ഞാൻ തരില്ല.. കേട്ടോടി.”
അവൻ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഒരിക്കൽ കൂടി ശാരദയുടെ മാറിടങ്ങളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു ഉടച്ചു. ശാരദ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞുപോയി. നിതിൻ ആ ഇടനാഴിയിലൂടെ ചൂളം വിളിച്ചു നടന്നുപോയി.