”അവൻ… അവൻ പാവമാ അമ്മേ. നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല,” വിനു തലതാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
”നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. എനിക്ക് ATM വരെ ഒന്ന് പോകണം. നീ വണ്ടി എടുക്ക്. നിന്റെ ഈ ഫോൺ വർത്തമാനം നമുക്ക് പിന്നെ നോക്കാം,” ശാരദ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു.
”അയ്യോ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വയ്യ അമ്മേ. വല്ലാത്ത തലവേദന. ഞാൻ വരുന്നില്ല,” വിനു ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അവന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ സ്മാർട്ട് ഫോൺ ബെഡ്ഷീറ്റിനിടയിൽ അവൻ തിരുകി വെക്കുന്നത് ശാരദയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. പക്ഷേ അവർ അപ്പോൾ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
ശാരദ ഒറ്റയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവർ പോയി പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അജിത്തിന്റെ കാർ മുറ്റത്ത് വന്നു നിന്നു. അജിത്ത്, നിതിൻ, രാഹുൽ, സച്ചിൻ. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ അജിത്തിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പൊതിയുണ്ടായിരുന്നു.
”എവിടെടാ നിന്റെ അമ്മ?” അജിത്ത് അകത്തേക്ക് കയറി.
“അമ്മ ടൗണിൽ പോയി. ഇപ്പോൾ വരും. നിങ്ങൾ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?” വിനു പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കല്ലേടാ..” അവർ ഹാളിലേക്ക് കയറി.
അജിത്ത് തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മദ്യക്കുപ്പി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി. “എടാ നിതിനേ, ആ കർട്ടൻ ഒക്കെ ഒന്ന് നീക്കി ഇട്ടേ. വെളിച്ചം അധികം പുറത്തേക്ക് പോകണ്ട.”
നിതിൻ ജനലുകൾ ഭദ്രമായി അടച്ചു.
സച്ചിൻ നേരെ പോയത് ശാരദ ടീച്ചറുടെ ബെഡ്റൂമിന് അടുത്തേക്കാണ്. അവൻ ആ വാതിലിൽ ഒന്ന് പതുക്കെ തലോടി.
സച്ചിൻ: “എടാ… ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്നാണല്ലോ ആ ആനച്ചരക്ക് രാത്രികളിൽ കിടന്ന് പുളയുന്നത്. ” രാഹുലിനോടായി പതിയെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞു ഉറക്കെ ചോദിച്ചു “വിനുവേ, നിന്റെ അമ്മ രാത്രി ഉറങ്ങാറുണ്ടോ അതോ വല്ല പിടച്ചിലുമാണോ?”